Natalie Duncan — Songbird songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Songbird" van Natalie Duncan.
Songteksten
It’s getting much colder beyond
The sky’s bright light
I see white smoke fading
Upon last summer’s sun
Dissolving into honey I let
My lonely bones speak louder
And I can’t tell the colour
Of your eyes, but I feel them
Burn a fire through my skin
And the rain runs up
And down my gutters
You hang inside me
Build my sweet ruin
Dust rests on my floor and I dance on its dirt
This home wasn’t made for one
Winter falls upon me, so blue and icy chic
It crawls into my steel heart
And the rain runs up and down my curtains
With tiny feet that I long to find
And I wish I knew you like I knew them
You are more beautiful in the rainfall
There is solitude on the river
She mirrors the dark folk and the haze
You run through me and I shiver
Like black ice on my grave
Ooh, ooh…
Its heavy in my blood
I am no longer light
I feel lead in my chest
Running by the freight trains
I’m hiding with the homely
In their cardboard beds
And I wish I had the touch
Of your hands but I feel them
Running a symphony
And I wish I knew you
Like I knew your songs
But I’m just a wretch
Resting on your chords
There is solitude on the river
She mirrors the dark folk and the haze
You run through me and I shiver like
Black ice on my grave
There is solitude on the river
She mirrors the dark folk and the haze
You run through me and I shiver like
Black ice on my grave
You are my saving grace the songbird
That lands on my hand, to bring me life
I want to cherish you for longer
Than your wings will let you fly
Songtekstvertaling
Het wordt veel kouder.
Het heldere licht van de hemel
Ik zie witte rook vervagen.
Op de zon van afgelopen zomer
Oplossen in honing
Mijn eenzame botten spreken luider
En ik kan de kleur niet zien.
Van je ogen, maar ik voel ze.
Brand een vuur door mijn huid
En de regen loopt op
En in mijn goten
Je hangt in me
Bouw mijn lieve ruïne
Stof rust op mijn vloer en ik dans op zijn vuil.
Dit huis is niet voor één gemaakt.
De Winter valt op me, zo blauw en ijzig chic
Het kruipt in mijn stalen hart
En de regen loopt op en neer mijn gordijnen
Met kleine voeten die ik zoek
En ik wou dat ik je kende zoals ik ze kende.
Je bent mooier in de regen.
Er is eenzaamheid op de rivier
Ze spiegelt het donkere volk en de nevel.
Je rent door me heen en ik ril
Als zwart ijs op mijn graf
Ooh, ooh…
Het is zwaar in mijn bloed
Ik ben niet langer licht
Ik voel lood in mijn borst.
Met de goederentreinen
Ik verstop me bij de huiselijke
In hun kartonnen bedden
En ik wou dat ik het kon.
Van je handen, maar ik voel ze.
Een symfonie draaien
En ik wou dat ik je kende.
Alsof ik je liedjes kende.
Maar ik ben gewoon een ellendeling.
Rustend op je akkoorden
Er is eenzaamheid op de rivier
Ze spiegelt het donkere volk en de nevel.
Je rent door me heen en ik ril als
Zwart ijs op mijn graf
Er is eenzaamheid op de rivier
Ze spiegelt het donkere volk en de nevel.
Je rent door me heen en ik ril als
Zwart ijs op mijn graf
Jij bent mijn reddende engel de zangvogel
Dat landt op mijn hand, om mij tot leven te brengen
Ik wil je langer koesteren.
Dan laat je vleugels je vliegen