Nanci Griffith — Wasn't That A Mighty Storm songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wasn't That A Mighty Storm" van Nanci Griffith.
Songteksten
Wasn’t that a mighty storm
Wasn’t that a mighty storm in the morning
Say, wasn’t that a mighty storm
Blew all the people away
Well, Galveston had a sea wall
Meant to keep the water down
High tide from the ocean
Sent water over Galveston
Yeah, year was 1900
Fifty long years ago
Death came walking on the water that day
Death calls, you gotta go Now the trumpets, they sounded warning
Said it’s time to leave this place
But no one thought about leaving town
Til death stared them in the face
Right then the sea started boiling
A thing that no ship could stand
I thought I heard a captain crying out
Somebody save a drowning man
They had two trains loaded
With people trying to leave town
Tracks gave way to the water now
And all of those people drowned
I said the year was 1900
Fifty long years ago
Death came walking on the water
Death calls, you gotta go I said Death, your hands are clammy
You got them on my knee
You came and threw a stone at my mother
And now you’re coming after me.
Songtekstvertaling
Was dat geen zware storm?
Was dat niet een geweldige storm in de ochtend
Zeg, was dat niet een geweldige storm
Blies alle mensen weg
Galveston had een zeemuur.
Bedoeld om het water laag te houden.
Hoogwater uit de oceaan
Gestuurd water over Galveston
Ja, het jaar was 1900.
Vijftig jaar geleden
De dood kwam die dag op het water lopen
De dood roept, je moet nu gaan de trompetten, ze klonken waarschuwing
Hij zei dat het tijd was om deze plek te verlaten.
Maar niemand dacht eraan om de stad te verlaten.
Tot de dood ze in het gezicht staarde.
Toen begon de zee te koken.
Een ding dat geen enkel schip kon verdragen
Ik dacht dat ik een kapitein hoorde schreeuwen.
Iemand redt een verdrinkende man.
Ze hadden twee treinen geladen.
Met mensen die de stad proberen te verlaten
De sporen zijn nu naar het water gegaan.
En allen verdronken.
Ik zei dat het 1900 was.
Vijftig jaar geleden
De dood kwam op het water.
De dood roept, je moet gaan Ik zei dood, je handen zijn Klam
Je hebt ze op mijn knie
Je kwam en gooide een steen naar mijn moeder.
En nu kom je achter mij aan.