Mystery — The Sailor and the Mermaid songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Sailor and the Mermaid" van Mystery.
Songteksten
I sailed away for a thousand years
Searching for reasons to know
So many times I’ve let my fears
Distract my soul from where I have to go Oceans have rocked this little boat
Often too hard but still it goes
After a storm I only know
How far a distance I must go
I’ve heard the sound of distant ships in my life
All clouds around
I hear them call my name at night time
Familiar choir echoes afar
Draws me far away from shorelines
To a place I long to know
Caressing wind brush back my hair
Distant shapes keep me awake
Scents of flowers in the air
Evoke lost memories of a lake
In waves she dances
Playing passing close by The green of her eyes
Reminds me of a distant lifetime
I know I’ve seen this face before
Her voice invites what’s left of my life
To the land of evermore
No more frontiers will ever stand between us Let go my fear
And let my soul fall in the ocean
As every dolphin rules the sea
Hand in hand we’ll sail forever
To where we were meant to be In the morning they came aboard
They only found this little note
Please tell them all I love them so But I really had to go…
Songtekstvertaling
Ik zeilde duizend jaar weg.
Zoeken naar redenen om te weten
Zo vaak heb ik mijn angsten
Leid mijn ziel af van waar ik heen moet oceanen hebben dit bootje rockt
Vaak te hard, maar toch gaat het
Na een storm Weet ik alleen
Hoe ver moet ik gaan?
Ik heb het geluid gehoord van verre schepen in mijn leven.
Alle wolken rondom
Ik hoor ze ' s nachts mijn naam roepen.
Bekende koor echo ' s van ver
Trekt me ver weg van kustlijnen.
Naar een plek waar ik naar verlang om te weten
Windborstel Mijn haar terug strelen
Verre vormen houden me wakker
Geuren van bloemen in de lucht
Het roept verloren herinneringen op van een meer.
In golven danst ze
Spelen dicht bij het groen van haar ogen
Doet me denken aan een ver leven.
Ik weet dat ik dit gezicht eerder heb gezien.
Haar stem nodigt uit wat er van mijn leven over is.
Naar het land van evermore
Er zullen nooit meer grenzen tussen ons staan Laat mijn angst gaan
En laat mijn ziel vallen in de oceaan
Zoals elke dolfijn de zee regeert
Hand in hand varen we voor altijd
Waar we moesten zijn in de ochtend kwamen ze aan boord.
Ze vonden alleen dit briefje.
Vertel ze alsjeblieft dat ik van ze hou, Maar ik moest echt gaan.…