Myridian — Mourning Tide songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mourning Tide" van Myridian.
Songteksten
n ice-cold wind
Chills to the bone
A mistswept veil
Clouds the shore
Horizons yield to pale light
Morning’s embrace, a bitter respite
Before the mounds of dead, we mourn
Thousands slain for glory forevermore
Three days have passed
Since we first gave battle
A hopeless task
Yet we proved our mettle
Afoot on foreign shores
(Without a hope, without a home)
Helms cleaved and shields torn
(Spears cracked and axes worn)
We few survived to see a new day
(And at this day’s end, we will fade away)
Into the tales of mortal men
(For none yearn to see the sun rise again)
We came, not alone
A king, a queen and an army
Victory, we tasted with our blades
Their blood, our blood, now one with the waves
Malice’s touch
An icy grasp
A cruel fate
Not to die
Bruised and bleeding
Exhausted and freezing
A cruel fate
Not to die
Tides, come forth and wash me clean
Of grief and loss and misery
Sweep the blood into the sea
And carry this burden so far from me Free me of the memory
Of this blood red scene
So many dead as far as can see
All in the name of a land once free
The dead lie shattered
And soon too the dying
We few who still cling to life
Stumble forth into the tides
Our strength has left our bodies
As life seeps from our wounds
I welcome the cold darkness
The warm embrace of ice
Songtekstvertaling
n ijzige wind
Koude rillingen tot op het bot
Een mistwept sluier
Bewolkt de kust
Horizonten geven licht.
De omhelzing van de ochtend, een bittere rust
Voor de bergen doden, rouwen we
Duizenden gedood voor de glorie voor altijd
Drie dagen zijn voorbij.
Sinds de eerste slag
Een hopeloze taak
Toch beweerden we onze moed
Te voet op buitenlandse kusten
(Zonder hoop, zonder een thuis)
Helms gekliefd en schilden gescheurd
(Speren gebarsten en bijlen gedragen)
Weinigen overleefden om een nieuwe dag te zien.
(En aan het einde van deze dag, zullen we vervagen)
In de verhalen van sterfelijke mensen
(Want niemand verlangt ernaar om de zon weer te zien opkomen)
We kwamen, niet alleen.
Een koning, een koningin en een leger
Victory, we proefde met onze messen
Hun bloed, ons bloed, nu een met de golven
Kwaadaardigheid ' s aanraking
Een ijzige greep
Een wreed lot
Niet sterven
Blauwe plekken en bloedingen
Uitgeput en bevroren
Een wreed lot
Niet sterven
Getijden, kom naar voren en was me schoon
Van verdriet en verlies en ellende
Veeg het bloed in de zee
En draag deze last zo ver van me weg bevrijd me van de herinnering
Van deze bloedrode scène
Zoveel doden zover ik kan zien.
Alles in de naam van een land ooit vrij
De dode leugen verbrijzeld
En binnenkort ook de stervenden.
Wij weinigen die zich nog aan het leven vastklampen
Strompel naar de getijden
Onze kracht heeft ons lichaam verlaten.
Als het leven sijpelt van onze wonden
Ik verwelkom de Koude Duisternis
De warme omhelzing van ijs