My Own Grave — From the Ashes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "From the Ashes" van My Own Grave.
Songteksten
From the ashes born, a new beginning dawns.
Disciples of chaos resurrect and form.
From beyond the grave sounds the symphony of war.
Smashing through the gates of death with ten fist-wielded scorn.
Thought the beast was dead?
Thought the grave would quiet the call?
Pity to your weapons, fable mortal craft!
Left to rot, devoured by unearthly pain.
Dead and burned, brought back to life to kill again!
A thousand screams of death greet the rising dawn.
From the ashes born!
This is rebirth, adrenaline breathing life through stagnant limbs.
Zombie teeth grinding deep, post mortem evolution.
Cutting threads of dying faith, of narrow-minded ire.
Fire raging in my veins, the lust for blood the thirst for life.
The sound of heavy boots against the marble steps.
The battering of clenched fists against the pearly gates.
Thought the beast was dead?
Thought the grave would quiet the call?
Pity to your weapons, fable mortal craft!
Left to rot, devoured by unearthly pain.
Dead and burned, brought back to life to kill again!
A thousand screams of death greet the rising dawn.
From the ashes born!
Songtekstvertaling
Uit de as geboren, een nieuw begin begint.
Discipelen van chaos herrijzen en vormen.
Vanuit het graf klinkt de symfonie van oorlog.
Door de poorten des doods rammen met tien met een vuist afgeschermde minachting.
Dacht je dat het beest dood was?
Dacht je dat het graf het gesprek zou stilleggen?
Heb medelijden met je wapens, fabelachtige sterfelijke ambacht!
Achtergelaten om te rotten, verslonden door onaardse pijn.
Dood en verbrand, tot leven gebracht om weer te doden!
Duizend geschreeuw van de dood groet de opkomende dageraad.
Uit de as geboren!
Dit is wedergeboorte, adrenaline die leven ademt door stagnerende ledematen.
Zombie tanden die diep knarsten, post mortem evolutie.
Snijd draden van stervend geloof, van bekrompen ire.
Vuur woedt in mijn aderen, de lust naar bloed, de dorst naar leven.
Het geluid van zware laarzen tegen de marmeren treden.
Het slaan van geklemde vuisten tegen de hemelpoort.
Dacht je dat het beest dood was?
Dacht je dat het graf het gesprek zou stilleggen?
Heb medelijden met je wapens, fabelachtige sterfelijke ambacht!
Achtergelaten om te rotten, verslonden door onaardse pijn.
Dood en verbrand, tot leven gebracht om weer te doden!
Duizend geschreeuw van de dood groet de opkomende dageraad.
Uit de as geboren!