My Epic — Our Little Girl songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Our Little Girl" van My Epic.
Songteksten
I can’t make you happy anymore
And it will take less effort to leave
Than carry on with this burden
Of being your joy
And it would be lying to say
That you’re still worth it to me
Every word that we’ve said
Fell so hard at our feet
Every move that we made
This should have been enough
And this fruit hangs so low
It just wants to let go Oh, it swells with a poison
That used to be love
This used to be love, oh Small betrayals and these orphaned deeds unattached to love
Are pulling this home, into the ground
And we are in the walls
Your love tastes like blood left from blows you never landed
And all my affection is a swarm of duty and guilt
And this will destroy you and i will stand like a stranger
Who never adored you
So i lay in this bed beside your body
But miles of words and deeds lie in between
And should we brave that space to find each other
We’d have to meet the ghosts of our conceit
(We speak words to calm our ears
That all we loved was never there)
Every word that we’ve said
Fell so hard at our feet
Every move that we made
This should have been enough
And this fruit hangs so low
It just wants to let go Oh, it swells with a poison
This used to be love
It should have been enough, oh
Songtekstvertaling
Ik kan je niet meer gelukkig maken.
En het zal minder moeite kosten om te vertrekken
Dan ga door met deze last
Om je vreugde te zijn
En het zou liegen om te zeggen
Dat je het me nog steeds waard bent.
Elk woord dat we gezegd hebben
Viel zo hard aan onze voeten
Elke beweging die we maakten
Dit had genoeg moeten zijn.
En dit fruit hangt zo laag
Het wil gewoon loslaten Oh, het zwelt op met een gif
Dat was vroeger liefde.
Dit was vroeger liefde, O kleine verraders en deze weeskinderen zonder liefde
We trekken dit huis in de grond.
En we zijn in de muren
Je liefde smaakt naar bloed achtergelaten door klappen die je nooit hebt gekregen
En al mijn affectie is een zwerm van plicht en schuld.
En dit zal je vernietigen en Ik zal staan als een vreemde
Die je nooit aanbad.
Dus ik lag in dit bed naast je lichaam.
Maar kilometers van woorden en daden liggen er tussen.
En moeten we die ruimte trotseren om elkaar te vinden?
Dan moeten we de geesten van onze hoogmoed ontmoeten.
(We spreken woorden om onze oren te kalmeren
Dat alles waar we van hielden er nooit was)
Elk woord dat we gezegd hebben
Viel zo hard aan onze voeten
Elke beweging die we maakten
Dit had genoeg moeten zijn.
En dit fruit hangt zo laag
Het wil gewoon loslaten Oh, het zwelt op met een gif
Dit was vroeger liefde.
Het had genoeg moeten zijn.