My Dying Bride — Deeper Down songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Deeper Down" van My Dying Bride.
Songteksten
An unfortunate journey
Through a bleak sea of loneliness
I carved through the waves of grief
In a black vastness of self doubt
I have never felt so alone
So pitiful and wretched and low
I’m tried by a terrible wind
The misery and the pains blow
Fill my vast sails of ruin
Steer me towards the bleak end
A horizon of purples and reds
The still waters of my welcome end
The clouds of grey come overhead
A storm will hunt me down
And rip the guts out of my body
Then I would surely drown
The unforgiving wind searches
And lashes me like a whip
The self-pity overwhelms me My heart sinks like a ship
Thrashing out at torment and pain
The maddened sea engulfs me I let myself be swallowed up The magnificent weight upon me Deeper I go, deeper down
Didn’t think it could get any blacker
The cold bites, the pressure builds
I think I no longer matter
Can’t tell if my eyes are open or closed
The grieving waters swallow
The pain I’m in through my life of sin
The Devil will doubtless follow
When lovers die, friendships fade
When kin all lie forgotten
The gates of agony spew forth
Your memories, stinking and rotten
So deep now, I feel so numb
I’m ravaged by utter loss
The guilt, the grief, the astounding pain
My body, they all will wash
I hope I ne’er return to life
Oh, Christ, just let me go Let death devour my simple soul
Lets my misery grow
Songtekstvertaling
Een ongelukkige reis
Door een sombere zee van eenzaamheid
Ik kerfde door de golven van verdriet
In een zwarte uitgestrektheid van zelftwijfel
Ik heb me nog nooit zo alleen gevoeld.
Zo zielig en ellendig en laagmoedig
Ik word beproefd door een vreselijke wind.
De ellende en de pijn blazen
Vul mijn grote zeilen van ruïne
Stuur me naar de donkere kant.
Een horizon van purples en Roden
De stille wateren van mijn welkome einde
De grijze wolken komen boven ons.
Een storm zal me opjagen
En ruk de ingewanden uit mijn lichaam
Dan zou ik zeker verdrinken.
De onverzoenlijke Wind zoekt
En slaat me als een zweep
Het zelfmedelijden overweldigt me mijn hart zinkt als een schip
Uitvechten van kwelling en pijn
De gek geworden zee overspoelt me. Ik liet me verzwelgen door het prachtige gewicht op me dieper ik ga dieper, dieper naar beneden
Ik dacht niet dat het zwarter kon worden.
De koude beten, de druk bouwt op
Ik denk dat ik er niet meer toe doe.
Ik weet niet of mijn ogen open of dicht zijn.
De rouwende wateren slikken
De pijn waarin ik zit in mijn leven van zonde
De duivel zal ongetwijfeld volgen.
Als geliefden sterven, vervagen vriendschappen
Als alle verwanten vergeten zijn
De poorten van de doodsstrijd spuwen voort
Je herinneringen, stinkend en verrot
Zo diep nu, voel ik me zo gevoelloos
Ik word geteisterd door volslagen verlies.
De schuld, het verdriet, de verbazingwekkende pijn
Mijn lichaam, ze zullen allemaal wassen
Ik hoop dat ik niet meer tot leven kom.
Oh, Christus, laat me gaan laat de dood mijn eenvoudige ziel verslinden
Laat mijn ellende groeien