Mütiilation — No Mercy for Humans songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "No Mercy for Humans" van Mütiilation.
Songteksten
I hate the way they move and exist but they’re surrounding me.
I cried for days because of you, I wish you all die soon. No mercy for humans.
You all tried to push me to the coffin, I touched the worst is death.
Now I’m here to make you suffer, to lead you to my own grave. No mercy for
humans.
But in a hidden place where men fear to cross the river, far in the forest,
Candles burn on a stone crypt. All around the fire, painted black and grimly,
They curse the world they let behind them, without regret.
They are a few but so different and so dark…
Far common life of man, keep the ancient flame.
Metal nights of sadism and lust, may the dark flame burn again! No mercy for
humans.
Returning to primitive rites, may the human race die.
To let place to our black kingdom, for ever, for ever. No mercy for humans.
Save me, I’m drowned by this world, I want to end now it’s too long.
I wanna die and I fucking cry, see what you have done of me.
And fewer again of them leaved to touch the eternal flame.
Those who choose the night, those who choose their way. No mercy for humans.
Breathing the silence of the woods, forget the lost world.
Another force, darker than ever possesses your life and soul. No mercy for
humans.
And the ones who didn’t feel the force to leave stayed in bitterness.
Among the humans and became like them, no way back, no way back, no way back.
No mercy for humans.
Songtekstvertaling
Ik haat de manier waarop ze bewegen en bestaan, maar ze omsingelen me.
Ik heb dagenlang gehuild vanwege jullie, Ik wens jullie allemaal snel te sterven. Geen genade voor mensen.
Jullie probeerden me allemaal naar de kist te duwen, ik raakte het ergste aan, de dood.
Nu ben ik hier om je te laten lijden, om je naar mijn eigen graf te leiden. Geen genade voor
menselijk.
Maar op een verborgen plek waar mensen bang zijn om de rivier over te steken, ver in het bos,
Kaarsen branden op een stenen Crypte. Overal rond het vuur, Zwart en grimmig geschilderd,
Ze vervloeken de wereld die ze achter zich lieten, zonder spijt.
Ze zijn een paar maar zo verschillend en zo donker…
Het veel voorkomende leven van de mens, houd de oude vlam.
Metalen nachten van sadisme en lust, moge de donkere vlam weer branden! Geen genade voor
menselijk.
Terug naar primitieve rituelen, moge het menselijk ras sterven.
Om plaats te maken voor ons Zwarte Koninkrijk, voor altijd, voor altijd. Geen genade voor mensen.
Red me, Ik ben verdronken door deze wereld, Ik wil eindigen nu het te lang is.
Ik wil sterven en ik huil, om te zien wat je van me hebt gedaan.
En minder van hen vertrokken om de eeuwige vlam aan te raken.
Zij die de nacht kiezen, zij die hun weg kiezen. Geen genade voor mensen.
De stilte van het bos inademen, de verloren wereld vergeten.
Een andere kracht, donkerder dan ooit bezit je leven en ziel. Geen genade voor
menselijk.
En degenen die niet de kracht voelden om te vertrekken bleven in bitterheid.
Onder de mensen en werd zoals zij, geen weg terug, geen weg terug, geen weg terug.
Geen genade voor mensen.