Mütiilation — Magical Shadows of a Tragic Past songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Magical Shadows of a Tragic Past" van Mütiilation.
Songteksten
Sometimes images of a sad void
fill the thoughts and the soul
The only feeling of a gate for relief is a key that you call death
Tortured by life and past
My sorrow is the key to some dimensions
I once knew but without never
reaching them
The grey weather cry, sad and dark
The somberness of Satan
The moisted walls of years belch
the spirit of death
So bad there
Tears burn my eyes
The key to my melancholy is no relief
I wish I’ll never see the light
Existence is the remeberance
of a dark past
Rain of tears stains the castle
Bloodred clouds under the sky
Caves of stones with water drops
Icy fingers of Evil
By this sunday night of september
as the rain stops to flow
I shall end my life there and maybe
open the gate
The eternal circle of beings and thoughts
is ending with death
But to take another form
which still haunt beyond
I enter
Magical shadows surrounds me as I’m leaving from this world
Tragic memories remains
as I enter the dead’s realm
The grim walls vomit the memories
of a sad and Evil past
The glaucous and gloomy soul
is torn in a tormented eternity
Eternal…
Songtekstvertaling
Soms beelden van een trieste leegte
vul de gedachten en de ziel
Het enige gevoel van een poort voor verlichting is een sleutel die je de dood noemt.
Gemarteld door het leven en het verleden
Mijn verdriet is de sleutel tot sommige dimensies
Ik wist het ooit, maar zonder nooit
hen bereiken
Het grijze weer huilt, verdrietig en donker
De somberheid van Satan
De gedempte muren van jaren boeren
de geest van de dood
Zo slecht daar
Tranen branden mijn ogen
De sleutel tot mijn melancholie is geen opluchting.
Ik wou dat ik nooit het licht zou zien.
Het bestaan is de herinnering.
van een donker verleden
Regen van tranen vlekken het kasteel
Bloodred clouds under the sky
Stenen grotten met waterdruppels
Ijzige vingers van het kwaad
Door deze zondagavond van september
als de regen stopt om te stromen
Ik zal mijn leven daar beëindigen en misschien
open de poort.
De eeuwige cirkel van wezens en gedachten
eindigt met de dood
Maar om een andere vorm aan te nemen
die nog steeds verder spoken
Ik kom binnen.
Magische schaduwen omringen me terwijl ik wegga uit deze wereld.
Tragische herinneringen blijven
als ik het rijk van de doden betreed
De grimmige muren kots de herinneringen
van een triest en slecht verleden
De glazige en sombere ziel.
wordt verscheurd in een gekwelde eeuwigheid
Eeuwig…