Mureau — Reflections songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Reflections" van Mureau.
Songteksten
We walk these roads, a mile at a time
We took it apart but got there fine
They’re lying t’me when I’m behind the wheel.
They take my arms and drag me through the mud.
So polluted, Wastelands remind me of what I’ve got t’do
The power to create, The power to destroy
Time was non-existant
The distance between us grows so thin
Running in circles we drew ourselves
Pick your battles before you go to war
We constructed these monuments from stone
Before I go, let me remind you i was here!
I helped you create life, I filled your lungs with air
I helped you poor the water into the seven seas
You helped me plant the trees
We taught ourselves t’breathe!
Where did you go? Creators of the skies
We waited so long to call this home.
I’m dying to leave.
This world was all we knew
They take my arms and drag me through the mud.
So polluted.
Wastelands remind me of what I’ve got t’do
Before it’s gone, let me remind you why i came!
You left us all alone
You’ve got yourself to blame
I helped you poor the water into the seven seas
You left us all alone
You’ve got yourself to blame
Songtekstvertaling
We lopen over deze wegen, een mijl per keer.
We haalden het uit elkaar, maar kwamen er goed aan.
Ze liegen als ik achter het stuur zit.
Ze nemen mijn armen en slepen me door de modder.
Zo vervuild, woestenij doet me denken aan wat ik heb
De kracht om te creëren, de kracht om te vernietigen
Tijd was niet-existant
De afstand tussen ons wordt zo dun.
We liepen rondjes en trokken onszelf aan.
Kies je gevechten voor je ten strijde trekt.
We bouwden deze monumenten van steen
Voordat ik ga, laat me je eraan herinneren dat ik hier was!
Ik hielp je leven te creëren, ik vulde je longen met lucht.
Ik hielp je het water naar de zeven zeeën te brengen.
Je hielp me de bomen te planten.
We hebben het onszelf geleerd.
Waar ging je heen? Scheppers van de lucht
We hebben zo lang gewacht om dit thuis te noemen.
Ik wil dolgraag weg.
Deze wereld was alles wat we wisten.
Ze nemen mijn armen en slepen me door de modder.
Zo vervuild.
Woestenij doet me denken aan wat ik heb.
Voordat het weg is, laat me je herinneren waarom ik ben gekomen!
Je liet ons helemaal alleen.
Het is jouw schuld.
Ik hielp je het water naar de zeven zeeën te brengen.
Je liet ons helemaal alleen.
Het is jouw schuld.