Munhoz e Mariano — Nuvem negra songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Nuvem negra" van Munhoz e Mariano.

Songteksten

Da primeira vez não dá pra esquecer acelera o coração,
Da segunda vez dá pra perceber que tá virando paixão,
Quando a noite chega, as estrelas se escondem de mim,
E uma nuvem negra no meu céu de sonhos
É chuva que não quer ter fim.
Enquanto a chuva cai, saudade machuca demais,
Por favor, me traz o sol que aquece o meu coração.

Enquanto a chuva cai, saudade machuca demais,
Por favor, me traz o sol e espanta o frio da solidão.

Quando a noite chega, as estrelas se escondem de mim,
E uma nuvem negra no meu céu de sonhos
É chuva que não quer ter fim.
Enquanto a chuva cai, saudade machuca demais,
Por favor, me traz o sol que aquece o meu coração.

Enquanto a chuva cai, saudade machuca demais,
Por favor, me traz o sol que espanta o frio da solidão.

Que essa chuva seja passageira,
Que o amor da gente afaste essa nuvem negra.

Enquanto a chuva cai, saudade machuca demais,
Por favor, me traz o sol que aquece o meu coração.

Enquanto a chuva cai, saudade machuca demais,
Por favor, me traz o sol que espanta o frio da solidão.

Songtekstvertaling

De eerste keer dat je het niet kunt vergeten versnelt het hart, de tweede keer kun je je realiseren dat je passie draait, wanneer de nacht komt, verstoppen de sterren zich voor mij, en een zwarte wolk in mijn droomhemel is regen die niet wil eindigen.
Terwijl de regen valt, het verlangen doet te veel pijn, breng me alsjeblieft de zon die mijn hart verwarmt.

Terwijl de regen valt, doet verlangen te veel pijn, breng me alsjeblieft de zon en verbaasde de kou van eenzaamheid.

Als de nacht komt, verstoppen de sterren zich voor mij, en een zwarte wolk in mijn droomhemel is regen die niet wil eindigen.
Terwijl de regen valt, het verlangen doet te veel pijn, breng me alsjeblieft de zon die mijn hart verwarmt.

Terwijl de regen valt, doet verlangen te veel pijn, breng me alsjeblieft de zon die de kou van eenzaamheid verbaast.

Moge deze regen vluchtig zijn, moge onze liefde deze zwarte wolk verdrijven.

Terwijl de regen valt, het verlangen doet te veel pijn, breng me alsjeblieft de zon die mijn hart verwarmt.

Terwijl de regen valt, doet verlangen te veel pijn, breng me alsjeblieft de zon die de kou van eenzaamheid verbaast.