Mr Hudson — Stiff Upper Lip songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Stiff Upper Lip" van Mr Hudson.
Songteksten
Oh, now I’m walking back to our place
Which is soon to be your place
Watching my feet, they’re as stubborn as concrete
I’m knee deep in the jumble of our lives
Throwing shit into bin bags, I reach for the door
The dog’s at my heel, thinks we’re going for a walk
And I realise We never been as fucked as this
So grown up now we’re squabbling like kids
Your mother’s plates, dashed on the floor
I can’t keep a stiff upper lip any more We never been as fucked as this
Out on the street and we’re screaming like kids
The neighbours watch, well let them talk
I can’t keep a stiff upper lip any more Leaving, throwing all of the black bags
In the back of the black cab
You see I’m not bluffing, no
I’m actually leaving, and now I’m sleeping
On the front step of my mate’s place
Cos he stopped there, cos he’s shit faced
And I realise We never been as fucked as this
So grown up but we’re squabbling like kids
Your mother’s plates, dashed on the floor
I can’t keep a stiff upper lip any more
We never been as fucked as this
Out on the street and we’re screaming like kids
The neighbours watch, well let them talk
I can’t keep a stiff upper lip any more Life’s too short to get caught
Life’s too short to get caught
On the shady side of the street
Life’s too short to get caught
Songtekstvertaling
Nu loop ik terug naar ons huis.
Wat binnenkort jouw plaats zal zijn.
Mijn voeten in de gaten houden, ze zijn zo koppig als beton.
Ik zit tot m ' n knieën in de wirwar van ons leven.
Stront in vuilniszakken gooien, ik reik naar de deur.
De hond zit aan mijn hiel, denkt dat we gaan wandelen
En ik besef dat we nog nooit zo genaaid zijn geweest als dit.
Nu zijn we volwassen en ruziën we als kinderen.
De borden van je moeder lagen op de grond.
We zijn nog nooit zo genaaid geweest als dit.
Op straat schreeuwen we als kinderen.
De buren kijken, laat ze praten.
Ik kan geen stijve bovenlip meer achterlaten, al die zwarte zakken weggooien.
Achterin de zwarte cabine
Ik bluf niet.
Ik ga weg en nu slaap ik.
Op de voorstap van het huis van mijn maat.
Omdat hij daar gestopt is, want hij is stomdronken.
En ik besef dat we nog nooit zo genaaid zijn geweest als dit.
Zo volwassen, maar we kibbelen als kinderen.
De borden van je moeder lagen op de grond.
Ik kan geen stijve bovenlip meer houden.
We zijn nog nooit zo genaaid als dit.
Op straat schreeuwen we als kinderen.
De buren kijken, laat ze praten.
Ik kan geen stijve bovenlip meer houden. het leven is te kort om gepakt te worden.
Het leven is te kort om gepakt te worden.
Aan de schaduwzijde van de straat
Het leven is te kort om gepakt te worden.