Moxy Früvous — Nuits De Reve songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Nuits De Reve" van Moxy Früvous.
Songteksten
Loin des guerres
Et des caisses populaires
Y avait de l’amour dans l’air
L’effervescence d’une nouvelle danse
Elle était nue, je la laissais faire
Draps de soie en désarroi dans le chambre
Nuits de décadence sans censure
Entends-tu venir le froid qui frémit, qui murmure?
Où sont passées toutes nos nuits de rêve?
Aide-moi à les retrouver
Tu disais que t’allais toujours m’aimer
A cent à l’heure on étouffe son cœur
Les utopies deviennent ambiguës
L’horloge sonne chaque heure ivrogne
Des amants devenus détenus
Draps de soie en désarroi dans la chambre
Nuits remplies de passions perdues
Mais un matin elle l’embrassa froidement et disparut
Où sont passées toutes nos nuits de rêve?
Aide-moi à les retrouver
Tu disais que t’allais toujours m’aimer
Sous la neige, la fin du manège
Des traces de pas à jamais perdues
Mes jours sont durs, j’ai pu de futur
Elle m’a laissé seul les mains nues
Draps de soie abandonnés dans le chambre
Nuits blanches à écumer des rues sans issue
Je te cherche partout, je deviens fou
Dans la foule inconnue
Où sont passées toutes nos nuits de rêve?
Aide-moi à les retrouver
Tu disais que t’allais toujours m’aimer
Songtekstvertaling
Weg van oorlogen
En populaire schatkist
Er was liefde in de lucht
De bruikbaarheid van een nieuwe dans
Ze was naakt, Ik liet het haar doen.
Vervallen zijden lakens in de slaapkamer
Nachten van ongecensureerde decadentie
Hoor je de kou die huivert, die fluistert?
Waar zijn al onze droomavonden gebleven?
Help me ze te vinden.
Je zei dat je altijd van me zou houden.
Met honderd per uur verstikt men zijn hart.
Utopieën worden dubbelzinnig
De klok gaat elk uur dronken.
Minnaars die gevangenen zijn geworden
Vervallen zijden lakens in de slaapkamer
Nachten gevuld met verloren passies
Maar op een ochtend kuste ze hem koud en verdween.
Waar zijn al onze droomavonden gebleven?
Help me ze te vinden.
Je zei dat je altijd van me zou houden.
Onder de sneeuw, het einde van de rit
Voor altijd verloren voetstappen
Mijn dagen zijn zwaar, ik kan van de toekomst
Ze liet me alleen met mijn blote handen.
Verlaten zijden lakens in de slaapkamer
Slapeloze nachten schuimen van de doodlopende straten
Ik zoek je overal. Ik word gek.
In de onbekende menigte
Waar zijn al onze droomavonden gebleven?
Help me ze te vinden.
Je zei dat je altijd van me zou houden.