Mourning Beloveth — The Words That Crawled songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Words That Crawled" van Mourning Beloveth.
Songteksten
Lie in endless wait behind some cold shadow for a stream of stars that have
long since died.
Their burnt cinders fall upon my heaped corpse and seep into my open pores.
With the deadened silence of my exiled mind shattered a torturous word crawled
to the darkest cavern of my being where a dim glow resonated from the eyes of my dead dream and tore a hole
in my lachrymal sleep.
'Twas as if I had motioned the skies to part, and a piece of heaven to tumble
past my hungry eyes when a single lonely drop fell to the inviting earth and buried unending furrows to carve me open.
An absurd drop of pain within such a vast ocean of disease
presented a dismal glimmer of searing bliss that passedin such a blinking moment
that it might have slipped unnoticed but for the piercing cries in my heart
The dismal moments have now passed to flounder between the sea
and disease and lay waste to your bubbling pores.
The soft murmurs poured forgiving
and with envious assault laid waste my breath
In fleeting moments of joy a knock betrayed the vigilant ear and drowned in vastness.
You see through the dream, behind the vacant smile of the dead
And cut the seams, that held together my breath
Lifeless I lie, thoughts tear my mind and you fly
Your sharpened breath, echoes these halls for life
Slip the warm knife through my searing flesh
Nefarious agony slips inside my smile
As the swallow lands and bleeds, to suck the light and with it weave,
dark veils of strangling gloom to cover
this silent room.
A fragment of shuddering light appeared and began to bite at the air,
so thick with deceit, that all stood
still, all was weak
to echo through your soft, murmurous heart
and pierce your every word.
The dreaming veil strangles your shortening breath
as oceans of pain wash through your open veins and pour to the inviting earth.
To leave not a trace of those moments
that filled the empty halls and cold
would be to close the shutters on the day (and to dream behind a veil).
The word that crawled around inside falls away.
Songtekstvertaling
Liggen in eindeloos wachten achter een koude schaduw voor een stroom van sterren die
lang geleden gestorven.
Hun verbrande sintels vallen op mijn opgehoopte lijk en sijpelen in mijn open poriën.
Met de dode stilte van mijn verbannen geest verbrijzelde een martelend woord kroop
naar de donkerste grot van mijn wezen waar een schemerige gloed resoneerde uit de ogen van mijn dode droom en een gat scheurde
in mijn tranenslaap.
'Het was alsof ik de hemel had bewogen om te scheiden, en een stukje hemel om te tuimelen
voorbij mijn hongerige ogen toen een enkele eenzame druppel viel op de uitnodigende aarde en begraven oneindige kuilen om me open te snijden.
Een absurde druppel pijn in zo ' n grote oceaan van ziektes.
presenteerde een sombere glimp van verschroeiende gelukzaligheid die passeerde in zo ' n knipperend moment
dat het misschien onopgemerkt is geglipt, maar voor de piercing kreten in mijn hart
De sombere momenten zijn nu voorbij gegaan aan bot tussen de zee
en ziekte en verspilling van je borrelende poriën.
De zachte gemompel goot vergevingsgezind
en met een afgunstige aanval werd mijn adem verspild
In vluchtige momenten van vreugde verraadde een klop het waakzame oor en verdronk in uitgestrektheid.
Je kijkt door de droom heen, achter de lege glimlach van de doden
En snijd de naden, die mijn adem bijeen hield
Levenloos lieg ik, gedachten verscheuren mijn geest en jij vliegt
Je geslepen adem, echo ' s deze zalen voor het leven
Steek het warme mes door mijn verschroeiende vlees.
Snode kwelling glijdt in Mijn glimlach
Als de zwaluw landt en bloedt, om het licht op te zuigen en ermee te weven,
donkere sluiers van wurgende duisternis om te bedekken
deze stille kamer.
Een fragment van huiverend licht verscheen en begon in de lucht te bijten.,
zo vol met bedrog, dat alles stond
toch was alles zwak.
om te echo door je zachte, ruis hart
en je elk woord doorboren.
De droom sluier wurgt je adem.
terwijl oceanen van pijn door je open aderen stromen en naar de uitnodigende aarde stromen.
Om geen spoor van die momenten achter te laten
die de lege hallen en kou vulde
die op de dag de luiken dicht zouden doen.
Het woord dat erin kroop, valt weg.