Mourning Beloveth — The Mountains Are Mine songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Mountains Are Mine" van Mourning Beloveth.
Songteksten
I have tasted it many nights upon my tongue the foreboding that worse lay in the dregs as I await some Stroke
of Doom From a corner of this weeping earth, my thoughts unfold onto this world
and leave me cowering for
refuge from torment and pain In silence I weep for lost memories so deep that I have torn all ties with the
physical So let me build a wooden bridge to the moon and I will rip the heavens
apart with my thoughts and my anguish
Linger in forgotten mountains all alone Cold beneath the moon Seek me and
you’ll find me Licking dirt from the
ground
Mountains are mine Fountains of fine wine Never will you find For they are
buried in my mind In silence I weep
My loneliness so deep For they are buried in time Realised in your mind
Overwhelming anguish seeps through these veins turning my blood to ice,
never to flow again Under innumerable
stars in vivid brightness my mind was naked for all to pick Now free to roam
across the jagged pieces (of heaven), wrapping myself round pieces (of heaven) Thoughts start to creep around
my heart in vivid brightness, in vivid darkness
The cold night draws in and the children are skulking With fear of reprisal,
but the Mountains are Mine
Songtekstvertaling
Ik heb het vele nachten op mijn tong geproefd het voorgevoel dat erger lag in het uitschot terwijl ik wacht op een beroerte
van onheil vanuit een hoek van deze huilende aarde, ontvouwen mijn gedachten zich op deze wereld
en laat me met rust.
bescherming tegen kwelling en pijn in stilte huil ik om verloren herinneringen zo diep dat ik alle banden met de
fysiek dus laat me een houten brug bouwen naar de maan en Ik zal de hemel verscheuren
los van mijn gedachten en mijn angst
In vergeten bergen blijven hangen, helemaal alleen, koud onder de maan, zoek mij en
je zult zien dat ik Vuil lik van de
grond
Bergen zijn voor mij fonteinen van goede wijn.
begraven in mijn geest in stilte huil ik
Mijn eenzaamheid zo diep want ze zijn begraven in de tijd gerealiseerd in je geest
Overweldigende angst sijpelt door deze aderen en verandert mijn bloed in ijs.,
nooit meer te stromen onder ontelbare
sterren in levendige helderheid mijn Geest was naakt voor iedereen om nu vrij te zwerven
over de gekartelde stukken (van de hemel), die mezelf rond stukken (van de hemel) beginnen te kruipen rond
mijn hart in levendige helderheid, in levendige duisternis
De koude nacht nadert en de kinderen Sluipen door angst voor represailles.,
maar de bergen zijn van mij