Mourning Beloveth — Dust songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dust" van Mourning Beloveth.
Songteksten
Time tears a hole in existence to languish supinely in torture see the essence
of life in shafts of light and
shade remnants gathered by trembling hands are now scattered across the world
to form lifeless clouds of dust
that bind my failing limbs
Seamless visions and blurred moments hold my hands with chains of sand
daylights breath as cold as razors cut
my insides and leave me bleeding a wish for deepening darkness to hide me from
all the pain and misery falls
dead
Shards of broken light scar me so deep that i darken my eyes to the world and
light (is life but foreplay to a death we fear with each passing breath?)
Perpetual motionless time has numbed all senses that i once held dear the walls
drip with moisture in this
lonely shell i slip away so none can see into the inknown where all stands
still in a moment of death
Time tears a hole in existence through shafts of light and shade trembling
hands scatter my life dust into a perfect death
Songtekstvertaling
De tijd verscheurt een gat in het bestaan om in het geheim te kwijnen in marteling zie de essentie
leven in lichtschachten en
schaduw restanten verzameld door bevende handen zijn nu verspreid over de wereld
om levenloze stofwolken te vormen
die mijn falende ledematen binden
Naadloze visioenen en vage momenten houden mijn handen vast met zandketens
daglichten ademen zo koud als scheermesjes
mijn ingewanden en laat me bloeden een wens om de duisternis te verdiepen om me te verbergen
alle pijn en ellende valt
dood
Scherven van gebroken licht litteken me zo diep dat ik mijn ogen verduistert naar de wereld en
licht (is leven maar voorspel tot de dood die we vrezen met elke ademtocht?)
Eeuwigdurende tijd heeft alle zintuigen verdoofd die ik ooit liefhad de muren
druppelen met vocht in deze
eenzame schelp ik glip weg zodat niemand kan zien in de bekende waar alle staat
nog steeds in een moment van overlijden
De tijd scheurt een gat in het bestaan door schachten van licht en schaduw bevend
handen verspreiden mijn leven stof tot een perfecte dood