Mount Eerie — November 22nd 2003, 4: 45 PM songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "November 22nd 2003, 4: 45 PM" van Mount Eerie.
Songteksten
I walked down off the trail, onto the wet leaves
and rotting wood under mossy branches.
I stood listening.
An aeroplane came from the west,
The sound of a house’s door,
Teenage girls from the North,
Faintly, in the almost black light,
A tiny bird fell from nowhere,
Onto the wet leaves and then sang at my feet
and the owls were loud on all sides of me.
They gave voice to Mount Eerie.
The dark unknown wild beautiful dark, dark.
Little bird in the leaves fluttered and flew off
When I moved my leg.
It flew off chirping from the dark forest.
I turned around an my brother had left —
the aeroplane circled around to the east,
the door closed,
and the pregnant house just through the trees
with it’s fire and music, was a float on the wide black
ocean
Made by the owls that «coo» in the night.
I saw the mountain through the trees with night-vision
A ghost through the dark void said
«What do you want? What do you want?»
I can’t tell him
«What do you want?»
I can’t say it
«What do you want?
Do not be afraid of the war of the worlds that are
going to come
Do not be afraid of your whole body.
Do not be afraid in the dark night on the unlit trail.
Do not be afraid.
There’s nothing to do.
You can’t get away.»
Songtekstvertaling
Ik liep van het pad af, op de natte bladeren
en rottend hout onder mossige takken.
Ik stond te luisteren.
Een vliegtuig kwam uit het westen.,
Het geluid van een huisdeur,
Tienermeisjes uit het noorden,
Zwak, in het bijna zwarte licht,
Een klein vogeltje viel uit het niets,
Op de natte bladeren en dan aan mijn voeten zongen
en de uilen waren luid aan alle kanten van mij.
Ze gaven stem aan Mount Eerie.
De donkere Onbekende wilde mooie donkere, donkere.
Vogeltje in de bladeren fladderde en vloog weg.
Toen ik mijn been bewoog.
Het vloog uit het donkere bos.
Ik draaide me om en mijn broer was vertrokken. —
het vliegtuig omcirkelde naar het oosten,
de deur is dicht.,
en het zwangere huis net door de bomen
met zijn vuur en muziek, was een praalwagen op de brede zwarte
oceaan
Gemaakt door de uilen die "coo" in de nacht.
Ik zag de berg door de bomen met nachtzicht
Een geest door de donkere leegte zei
"Wat wil je? Wat wil je?»
Ik kan het hem niet vertellen.
"Wat wil je?»
Ik kan het niet zeggen.
"Wat wil je?
Wees niet bang voor de oorlog van de werelden die
ik kom eraan.
Wees niet bang voor je hele lichaam.
Wees niet bang in de donkere nacht op het onverlichte pad.
Wees niet bang.
Er valt niets te doen.
Je kunt niet ontsnappen.»