Mount Eerie — House Shape songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "House Shape" van Mount Eerie.
Songteksten
I stayed inside all morning
watching waves of rain pass over
cold and dry by the window
I didn’t turn a light on.
The fireplace dead since last night
emptiness inside, cold morning
low grey sky immense living belly
of a silver fur thing.
In waves of weather the house lies
piled up wood with me inside
I’m piled up dust, alive, dreaming
or walking whirlpool of water
awake and indifferent
looking at cars go by and then get forgotten
only a sound of a waterfall breathing out
in one long exhale
rings in my ears for a moment
then another wave of rain blows over
greying out the light
the lawn through window seems undiscovered.
A separate way of seeing.
A separate way of breathing it in.
A lost world separate from the usual
barely meaningful waking and dreaming.
Lost in an unfolding
thinking about what to do with a day
sitting while the light dies
until finally it’s over.
In blue dusk I finally step outside
breathing in the cloud that has settled
noticing a black looming house shape
and at last my eyes crack open.
Songtekstvertaling
Ik bleef de hele ochtend binnen.
kijken naar golven van regen die voorbij gaan
koud en droog bij het raam
Ik heb geen licht aangedaan.
De open haard is dood sinds gisteravond.
leegte binnen, koude ochtend
lage grijze lucht immense levende buik
van een zilveren bontding.
In golven van Weer ligt het huis
opgestapeld hout met mij erin
Ik ben opgestapeld stof, levend, dromend
of een draaikolk van water.
wakker en onverschillig
als je naar auto ' s kijkt, word je vergeten.
alleen een geluid van een waterval die uitademt
in één lange adem
gaat even in m ' n oren rinkelen.
dan waait er weer een regengolf over
greying out the light
het gazon door het raam lijkt onontdekt.
Een aparte manier van zien.
Een aparte manier om het in te ademen.
Een verloren wereld gescheiden van de gebruikelijke
nauwelijks betekenisvol wakker worden en dromen.
Verloren in een ontvouwing
nadenken over wat te doen met een dag
zitten terwijl het licht sterft
tot het eindelijk voorbij is.
In de blauwe schemering ga ik eindelijk naar buiten.
adem in de wolk die is neergestreken
een zwart bloeiende huisvorm opmerken
en eindelijk breken mijn ogen open.