Motionless In White — Cobwebs songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cobwebs" van Motionless In White.
Songteksten
How many years have passed me by?
Since I’ve stopped to take a look at all the changes in my life.
So many friends have come and gone.
But all those summer nights still burn inside my lungs.
I hope you will not forget this either.
Forever.
And I bet I’m not the only one who thinks.
I’m stuck in the past with all the friends I am losing.
I regret not holding onto more closely.
The past it the past, and I’m letting it kill me.
If I just had one wish I’ll tell you what it’d be.
I’d bring back all the bands inside the dome.
And one last time have a fucking show.
Life is what you make it, what you make it and I believe in this.
What happened to the familiar faces that I’ve come to miss.
And I bet I’m not the only one who thinks.
I’m stuck in the past with all the friends I am losing.
I regret not holding onto more closely.
The past is the past, and I’m letting it kill me.
This sinking ship can’t hold much water.
How much longer?
How much longer?
Until these lights are dead and gone.
I will scatter the ashes of what’s left of this place that I call home.
And I will scatter the ashes of what’s left of this life this place that I call
home
And to fight this fatal attraction,
Just to sit inside and hang my head too low.
Living in the shadows of the scars.
The past defines just who we are
And I bet I’m not the only one who thinks.
I’m stuck in the past with all the friends I am losing.
I regret not holding onto more closely.
The past is the past and I’m letting it kill me.
The past lives.
Songtekstvertaling
Hoeveel jaar ben ik al gepasseerd?
Sinds ik gestopt ben om alle veranderingen in mijn leven te bekijken.
Er zijn zoveel vrienden gekomen en gegaan.
Maar al die zomeravonden branden nog steeds in mijn longen.
Ik hoop dat u dit ook niet zult vergeten.
Altijd.
En ik wed dat ik niet de enige ben die denkt.
Ik zit vast in het verleden met alle vrienden die ik verlies.
Het spijt me dat ik me niet verder vastklampte.
Het verleden het verleden, en ik laat het me doden.
Als ik één wens had, zou ik je vertellen wat het zou zijn.
Ik zou alle bands in de koepel terugbrengen.
En nog één keer een show.
Het leven is wat je ervan maakt, wat je ervan maakt en ik geloof hierin.
Wat is er gebeurd met de bekende gezichten die ik mis.
En ik wed dat ik niet de enige ben die denkt.
Ik zit vast in het verleden met alle vrienden die ik verlies.
Het spijt me dat ik me niet verder vastklampte.
Het verleden is het verleden, en ik laat het me doden.
Dit zinkende schip kan niet veel water vasthouden.
Hoe lang nog?
Hoe lang nog?
Tot de lichten uit zijn.
Ik zal de as verstrooien van wat er over is van deze plek die ik thuis noem.
En Ik zal de as verstrooien van wat er over is van dit leven deze plek die ik noem
huis
En om deze fatale aantrekkingskracht te bestrijden,
Gewoon om binnen te zitten en mijn hoofd te laag op te hangen.
Leven in de schaduw van de littekens.
Het verleden bepaalt wie we zijn.
En ik wed dat ik niet de enige ben die denkt.
Ik zit vast in het verleden met alle vrienden die ik verlies.
Het spijt me dat ik me niet verder vastklampte.
Het verleden is het verleden en ik laat het me doden.
Het verleden leeft.