Moonsorrow — Sankarihauta songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sankarihauta" van Moonsorrow.
Songteksten
Saapui hän keskelle hävityksen
kylään ammoin niin rauhaisaan.
Katot hehkuivat väreissäliekkien
ja veri rakkaiden peitti maan.
Vihan nostatti ja kiiri taivaisiin.
Niin moni lieni jo tiellätuonelaan
vaan he viel' ei veisi häntämukanaan.
Vaik' joukkonsa hän kokosi liki lyödyistä,
yksin raivonsa vavahdutti julmaa vastusta.
Kai satakunta ruumista hän polki allensa,
armoa ken sai kohtas' vain kirveen kaulalla.
«Miekanterät vapauttakaa,
kostuttakaa kylmäärautaa!
Suokaa heille vihastanne,
hukuttakaa hurmeen virtaan!»
«Kilpien taa piiloutukaa,
pelkurit jo perääntykää!
Ohitsemme jos mielitte
viimeinenkin hautaan saattakaa!»
Harvatpa kertomaan säästyivät,
siksi veri yltyi virtaamaan.
Niin vain aika koitti myös sankarin
kirjailtu miekka kourassaan
(vaan mies taipumaton veljet rinnallaan
tarustoissa elääainiaan).
Amongst such ravage he arrived,
to a village once so calm.
Rooftops glowing the colours of flame
and the blood of the beloved on the ground.
Such anger did it raise to echo through all skies.
To beyond so many may have travelled
but not yet they were to take him along.
'though gathering his forces from those nearly defeated,
alone it was his rage that shook the cruel enemy.
Hundreds of corpses he tr&led underfoot,
his axe on their necks as a display of mercy.
«Blades of your swords shall be set free,
iron so cold shall now redden!
Grant them a glimpse of your hatred,
drown them into the streams of gore!»
«Behind your shields you shall now hide,
all you cowards better flee!
Should you past us desire to walk,
our last man standing you must strike to the ground!»
Very few were spared to tell this story,
so immensely the blood took to flowing.
And so the time of the warrior did come
with an embroided blade in its hand
(but a man unyielding with his brothers by his side
as a legend he lives forever).
Songtekstvertaling
Aangekomen in het midden van de verwoesting
in het dorp was ik zo kalm.
Daken gloeiden met vlammende golven.
en het bloed van geliefden bedekte de aarde.
Haat werd opgewekt en haastte zich naar de hemel.
Zoveel mensen waren al op weg naar het huis.
maar ze wilden hem niet naar de mest brengen.
Maar hij verzamelde zijne toovenaars bij elkander, om hunne vijanden te verdelgen.,
alleen schudde zijn woede het wrede verzet.
Ik denk dat er 100 lichamen waren waar hij onder trapte.,
mercy ken heeft gewoon een bijl om zijn nek.
"Sword blades vrij,
bevochtig het dorpsijzer!
Geef ze je woede.,
verdrink de opname!»
"Verstop je achter de schilden,
lafaards trekken zich nu al terug!
We passeren je als je wilt.
Het Laatste graf dat je kunt krijgen!»
Weinig mensen zeiden dat ze gespaard werden.,
daarom vloeide het bloed.
Dus de tijd kwam voor een held
geborduurd zwaard in de hand
(maar een man die zijn broeders aan zijn zijde houdt )
in de overlevering).
Onder zo ' n ravage kwam hij aan.,
naar een dorp dat ooit zo kalm was.
Daken gloeien de kleuren van de vlam
en het bloed van de buik op de grond.
Zo ' n woede steeg op tot echo door de hele hemel.
Tot voorbij zo velen hebben gereisd
maar niet ja, ze zouden hem meenemen.
'omdat het verzamelen van zijn troepen van de bijna overgelopen,
alleen al was het zijn woede die de wrede vijand schudde.
Honderden korpsen die hij onder de voet liep,
zijn bijl om hun nek als een vertoon van genade.
"De zwaarden zullen bevrijd worden,
ijzer zo koud zal nu rood worden!
Geef ze een glimp van je haat.,
gooi ze in de stromen van gore!»
"Achter uw schilden zult u zich nu verbergen,
alle koeien beter vloot!
Mocht u langs ons willen lopen,
onze laatste man die overblijft, moet je op de grond slaan!»
Al snel spaarden we om dit verhaal te vertellen.,
het bloed vloeide enorm.
En dus kwam de tijd van de krijger
met een reliëfblad in zijn hand
maar een man die zich met zijn broeders aan zijn zijde vasthield
als legende leeft hij voor altijd).