Moonsorrow — Muinaiset songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Muinaiset" van Moonsorrow.
Songteksten
A trail dimly familiar takes the lost ones along
Fallen trees lead the steps to the forest’s edge
The song of the ancient forces still echoes here
Reflected in their tears: a starless night which has seen the end
The rotting leaves on the ground surely remember
Perhaps they heard the harbingers of doom riding past
Far from war and hunger
Far from the world which was set ablaze
Here we must remain, we are so few
To trust the gods, perhaps for another moment we’ll survive
Beneath the stubs we’ll make our beds, with foliage as our blankets
No need to fear the flowing water
No ash pouring down from the sky here
If unfamiliar with yourself in the darkness
You will not know what you hear in the silence
From mouth to mouth the ancient wisdom’s travel
Words dating from years before our birth
We knew it all, yet lacked understanding
As we are gazed at by a thousand eyes
Towards them our heads turn
Meet the Ancient Ones!
The Ancient Power which tears down the creations of man
And is itself reborn
As heaven opens and drenches the land
Every tree is rooted in stone
Thus the walls of the fortress fall
The walls of hatred splintered like glass
Rusting machines from a time gone by Ships remain at the bottom, forgotten
And all our traces washed in clean water
Thousands of years wiped away in a flash
Holy writings return to the ground
Meet the Ancient Ones!
Meet the new World!
Songtekstvertaling
Een vaag bekend spoor neemt de verloren mensen mee.
Gevallen bomen leiden de trappen naar de rand van het bos
Het lied van de oude krachten echoot hier nog steeds.
Weerspiegeld in hun tranen: een sterloze nacht die het einde heeft gezien
De rottende bladeren op de grond zullen zich zeker herinneren
Misschien hoorden ze de voorboden der verdoemenis voorbij gaan.
Verre van oorlog en honger
Ver van de wereld die in brand werd gestoken
Hier moeten we blijven, we zijn zo weinig
Om de goden te vertrouwen, zullen we misschien nog een moment overleven.
Onder de stokjes maken we onze bedden op, met bladeren als dekens.
Je hoeft niet bang te zijn voor het stromende water.
Er komt hier geen as uit de hemel.
Als je jezelf niet kent in de duisternis
Je zult niet weten wat je hoort in de stilte.
Van mond tot Mond de reis van de oude wijsheid
Woorden van jaren voor onze geboorte
We wisten het allemaal, maar hadden geen begrip.
Zoals we worden bekeken door duizend ogen
Onze hoofden keren zich naar hen
Ontmoet de Ouden!
De oude kracht die de scheppingen van de mens vernietigt.
En is zelf herboren
Als de hemel opent en doordrenkt het land
Elke boom is geworteld in steen.
Zo vallen de muren van het fort
De muren van haat versplinterden als glas.
Roestmachines uit een tijd die door Schepen heen is gegaan blijven op de bodem, vergeten
En al onze sporen gewassen in schoon water
Duizenden jaren weggevaagd in een flits
Heilige geschriften keren terug naar de grond
Ontmoet de Ouden!
Maak kennis met de nieuwe wereld!