Moonsorrow — Huuto songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Huuto" van Moonsorrow.
Songteksten
Beyond sight eyes are blinded by the ice
A wind filled with fury slashes through hands
Mountains surrounding their prey, devoid of hope
On what can we live here?
Where can we find the path forward?
The air gets colder, though the days grow longer
The forest provides no shelter from the weather
Survivors of the wilderness rarely show themselves
The ones left behind never reaching the tranquil of a grave
Mountains surrounding their prey, devoid of hope
On what can we live here?
Where can we find the path forward?
Life does not face death
Only suffering and pain
Our ability to roam taken from us The strength of our steps exhausted
Feeble and lacklustre
Lost in doom
The weight of the sky, singing like a choir
Our ears tormented by its tones
Depriving us our freedom, giving birth to our fears
Making us forget pity
It echoes from the walls
Soars through the air
The lost hope of the final ones
Mountains surrounding their prey, next they will strike
On what does anyone live here?
Where can we find the path forward?
To the wolves the weak ones fall victim
But the strong ones get the will of the wolves
Eyes blinded we follow the sounds
Only human nature lives from evil
Instinct takes hold when the mind turns black
No path is seen under our feet
Donning a wolf felt, aided by despair
Soon the first one grabs a weapon
Bringing an end to this blasphemy and insanity
When also the last one becomes guilty of murder
One these paths cold as ice
Where in darkness we crawl to Thither the beasts wander
We have played our role
It echoes from the walls
The lost hope soars through the air
Hear the screams of the damned
The light reveals blood stains in the snow
Our deeds reflect our destination
Life does not face death
The suffering can be ended
I fear our nature
But no longer can I silence the screams
So the rain casts its final shadows
Plains turned into graveyards
Under the same sky, survivors of the wilderness
Memory of war swept away by the wind
It echoes from the walls
The lost hope soars through the air
Already in sleep I hear the screams of the damned
Songtekstvertaling
De ogen zijn verblind door het ijs.
Een wind gevuld met woede slaat door de handen
Bergen rondom hun prooi, zonder hoop.
Van wat kunnen we hier leven?
Waar kunnen we het pad naar voren vinden?
De lucht wordt kouder, hoewel de dagen langer worden.
Het bos biedt geen bescherming tegen het weer
Overlevenden van de wildernis laten zich zelden zien.
De achterblijvers bereiken nooit de rust van een graf.
Bergen rondom hun prooi, zonder hoop.
Van wat kunnen we hier leven?
Waar kunnen we het pad naar voren vinden?
Het leven wordt niet geconfronteerd met de dood
Alleen lijden en pijn
Ons vermogen om te zwerven nam ons de kracht van onze stappen uitgeput
Zwak en zwak
Verloren in de ondergang
Het gewicht van de hemel, zingend als een koor
Onze oren gekweld door zijn tonen
Ons onze vrijheid ontnemen, onze angsten baren
Ons medelijden laten vergeten
Het echo van de muren
Zweeft door de lucht
De verloren hoop van de laatste
Bergen die hun prooi omsingelen, en daarna zullen ze toeslaan.
Waar woont hier iemand?
Waar kunnen we het pad naar voren vinden?
Voor de wolven vallen de zwakken het slachtoffer
Maar de sterken krijgen de wil van de wolven.
Ogen verblind we volgen de geluiden
Alleen de menselijke natuur leeft van het kwaad.
Instinct houdt stand als de geest zwart wordt.
Er wordt geen pad onder onze voeten gezien
Een wolf voelen, geholpen door wanhoop
De eerste pakt een wapen.
Een einde maken aan deze godslastering en waanzin.
Wanneer ook de laatste schuldig wordt aan moord
Een van deze paden koud als ijs
Waar in het donker we naar toe kruipen de beesten dwalen
Wij hebben onze rol gespeeld
Het echo van de muren
De verloren hoop zweeft door de lucht
Hoor het geschreeuw van de verdoemden
Het licht onthult bloedvlekken in de sneeuw
Onze daden weerspiegelen onze bestemming.
Het leven wordt niet geconfronteerd met de dood
Het lijden kan worden beëindigd
Ik vrees onze natuur.
Maar ik kan het geschreeuw niet meer tot zwijgen brengen.
Dus de regen werpt zijn laatste schaduwen
Vlakten werden kerkhoven.
Onder dezelfde hemel, overlevenden van de wildernis
Herinnering aan de oorlog weggevaagd door de wind
Het echo van de muren
De verloren hoop zweeft door de lucht
Al in slaap hoor ik het geschreeuw van de verdoemden.