Moonsorrow — Haaska songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Haaska" van Moonsorrow.
Songteksten
raunioita tuhotun kaupungin vierestä katsellen
vai yläpuolella auringon eksyneenä taivasta halkoen?
koska kuoli tuo kurja olento, tiedä en kynnet selässään hetken levähtää
kasvot hiekassa hetki katoaa
liian kauas katseensa hamuaa
kun eivät kotkatkaan pilvissä lennä
on rauta voimaton aikaa vastaan
kaikki aseensa joutuvat laskemaan
ja kaiken turhuuden unohtaen
suohon päätyy vielä tämäkin
vain tuhkaa poltetun kaupungin unet valloittajien
yläpuolella auringon tyhjyys olkoon maa täältä karkoitettujen
kynnet selässään hetken levähtää
kasvot hiekassa hetki katoaa
hitain askelin liian kaukaa
moni itselleen aarteita saalistaa
on rauta voimaton aikaa vastaan
kaikki lihassaan joutuvat kitumaan
turha on väsyneen odottaa
kuka valmis on matkastaan luopumaan
tällä tiellä ei kukaan kulje meitä vastaan
lopulta aika palkitsee
minkä ajassa ihminen kärsii
kuolema kalventaa kaikkien kasvot
jättää ruumiit kynsiin korppien
miekasta nielet veren jonka lasket
suohon päädyt vielä sinäkin
puiden oksilla, vuorten rinteillä
istuvat vaiti nuo hahmot
vain odottaen että polvillesi putoat
ja kasvosi hiekkaan painat
et enää liiku, silloin tiedät…
Songtekstvertaling
kijk naar de ruïnes naast de verwoeste stad
of boven de zon, verloren in de lucht?
sinds dat ellendige schepsel stierf, weet dat ik geen klauwen op zijn rug heb voor een moment om te rusten
gezicht in het zand het moment verdwijnt
te ver zijn zijn ogen buigen.
wanneer adelaars niet vliegen in de wolken
is ijzer machteloos tegen de tijd
al hun wapens moeten naar beneden.
en alle futiliteit vergeten
deze eindigt weer in het moeras.
alleen as verbrandde stad dromen van veroveraars
boven de leegte van de zon laat de aarde verbannen worden van hier
klauwen op zijn rug voor een moment om te rusten
gezicht in het zand het moment verdwijnt
langzame stappen te ver
vele schatgraven voor zichzelf
is ijzer machteloos tegen de tijd
iedereen in zijn vlees zal worden verdoofd.
je hoeft niet te wachten op de vermoeiden.
die bereid is zijn reis op te geven
op deze weg gaat niemand tegen ons in.
eindelijk tijd beloont
hoe laat een persoon lijdt
de dood knaagt aan ieders gezicht.
laat de lichamen in de klauwen van de Ravens.
uit het zwaard slik je het bloed dat je telt.
jij eindigt ook in de modder.
op de takken van bomen, op de hellingen van de bergen
zit stil die tekens
ik wacht tot je op je knieën valt.
en je gezicht in het zand.
je zult niet meer bewegen, dan zul je weten…