Moonlyght — Fantasy songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Fantasy" van Moonlyght.
Songteksten
… And when he woke up it was fantasy
He felt the joy of a thousand dreams
Yes, fly over the mountain of shadows
And shine without shame, without misery
Forming the pride of this fairy land
He was the one who betrayed the pain
From the world of the dead, returning with strength
With the day, with the night, triumphantly
Into the frost but with fire in his eyes
He used to be the king of this realm
In An nightly embrace, in tranquillity
Oh… it was fantasy
Oh… it was only fantasy…
When only dreams fall upon the light of dawn
When only, shame comes from the sun
But still we are blind…
Submerged by nothingness…
Fly away…
The warrior fights the hours of darkness
While glory still burn inside
But with a touch of sadness
Begins to drown…
Begins to drown…
He falls into the deepest slumber
No light to save his poor soul
Only total darkness and black misanthropy
To reign in his once beautiful kingdom…
… And when he came back it was reality
He felt the pain of a thousand wounds
Yes, go through the mountain of shadows
And bleed with all shame, with all misery…
The earth is raped by our filthy seeds
And worthless beliefs
Songtekstvertaling
En toen hij wakker werd, was het Fantasie.
Hij voelde de vreugde van duizend dromen
Ja, vlieg over de berg van schaduwen
En schitteren zonder schaamte, zonder ellende
De trots vormen van dit Feeënland
Hij was degene die de pijn verraadde.
Uit de wereld van de doden, die met kracht terugkeert
Met de dag, met de nacht, triomfantelijk
In de vorst maar met vuur in zijn ogen
Hij was de koning van dit rijk.
In een nachtelijke omhelzing, in rust
Het was Fantasie.
Het was maar Fantasie.…
Wanneer alleen dromen vallen op het licht van de dageraad
Wanneer alleen, schaamte komt van de zon
Maar toch zijn we blind.…
Ondergedompeld door het niets…
Vlieg weg.…
De krijger vecht tegen de uren van duisternis.
Terwijl glorie nog steeds brandt van binnen
Maar met een vleugje verdriet
Begint te verdrinken…
Begint te verdrinken…
Hij valt in de diepste slaap.
Geen licht om zijn arme ziel te redden
Alleen totale duisternis en zwarte misantropie
Om te regeren in zijn eens zo mooie koninkrijk.…
... En toen hij terugkwam was het de realiteit
Hij voelde de pijn van duizend wonden.
Ja, ga door de berg van schaduwen
En bloed met alle schaamte, met alle ellende…
De aarde wordt verkracht door onze Smerige zaden.
En waardeloze overtuigingen