Monumentum — From These Wounds songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "From These Wounds" van Monumentum.
Songteksten
Souls in GANGRENE, deformed Human Projections
Moving, BUT NOT Living, on SANGUIS Vibrations
Your Pseudo-lifes, please Follow my TEDIOUS Call
VERTICAL PAIN
I Dare you: Bury me so DEEP that I won’t Smell anymore
The Disgusting STENCH of your flesh
So DEEP that I couldn’t see ANYMORE
The Pale Colour of your SKIN
Down There, far from the VIOLENT cries of your Children
And JUST there, far from all your BORING questions
Questions, questions, questions
May you be DEVOURED at once by your own Curiosity
And your Mouth become the most Ruthless of all Murderers
This is the Chant of the Grand Cosmic Defeated
To YOU, conqueror of Everlasting Earthly Frustration
Your Smile: Vulgar HORIZONTAL Contraction
Had always been my Pain, VERTICAL PAIN
Ah! Your smiles…
Become Conscious that an UNIVERSE of SEWER hides inside You
Silent, but PATIENT, always your last heartbeat
To start its SLOW demolition Work: MATER PUTREFACTIO
And then this Flesh of Yours, once ILLUDED to change the world
Shall again FEED the Ground, and the ground, NEW WORMS
Counting a Grotesque CYCLE of Cosmic Gangrene
Born from the Wounds of Men
The ONCE preacher of existential Depression
Disclosed my Tenebrous DOUBLE
With no Time, Sound and Size: MAGISTER SILENTII
I, King of a Woundless Reign, where the Feeble Memories of your faces
Are just like YELLOWED pictures of Defuncts
Where your words, re-echoing far in time
Sound like Laments of a Dying Bat
And those Wounds, once Deep and ATROX
Are only Dead Masks on a tragic Marble
(Lyric: R.M.)
Songtekstvertaling
Zielen in gangreen, misvormde menselijke projecties
Bewegen, maar niet leven, op SANGUIS vibraties
Uw Pseudo-lifes, volg mijn vervelende oproep.
VERTICALE PIJN
Begraaf me zo diep dat ik niet meer ruik.
De walgelijke stank van je vlees.
Zo diep dat ik niet meer kon zien
De bleke huidskleur
Daar beneden, ver van de gewelddadige kreten van je kinderen.
En daar, ver van al je saaie vragen.
Vragen, vragen, vragen
Moge je onmiddellijk verslonden worden door je eigen nieuwsgierigheid.
En je mond wordt de meest meedogenloze van alle moordenaars.
Dit is het lied van de grote kosmische verslagen
Aan jou, overwinnaar van eeuwige aardse frustratie
Je glimlach: vulgaire horizontale samentrekking
Altijd al geweest mijn pijn, verticale pijn
Ah! Je glimlacht…
Word je bewust dat een universum van riool zich in je verbergt
Stil, maar geduldig, altijd je laatste hartslag
Om met zijn langzame sloopwerkzaamheden te beginnen: MATER PUTREFACTIO
En dan dit vlees van jou, eens ILLIGEERDE om de wereld te veranderen
Zullen opnieuw de grond en de grond voeden, nieuwe wormen
Het tellen van een groteske cyclus van kosmische gangreen
Geboren uit de wonden van mensen
De ooit prediker van existentiële depressie
Onthulde mijn Tenebrous dubbelganger
Zonder tijd, geluid en grootte: MAGISTER SILENTII
Ik, koning van een Wounless regeerperiode, waar de zwakke herinneringen aan jullie gezichten
Zijn net gele foto ' s van verdwenen
Waar je woorden, ver in de tijd herhalend
Klinkt als een Lament van een stervende vleermuis.
En die wonden, eens diep en ATROX
Zijn alleen dode maskers op een tragisch marmer
(Lyric: R. M.)