Монгол Шуудан — Пение ветра songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Пение ветра" van Монгол Шуудан.
Songteksten
Снова, как вчера, обида гложет.
Белая тоска мне корчит рожу.
А во мне опять сидит измена,
И попытка вновь порезать вены.
Больно рвётся матка у молодухи.
Кожу отодрал — лицо старухи.
Открываю зенки, а вижу бельма,
А матрос опять пропил свой тельник.
За моей спиною дальняя дорога,
Синие просторы и туманный след.
Впереди подруга с черною косою.
Ей ведь ждать недолго, погасить мой свет.
Пение ветра настигло меня,
Душу мою унесло, теребя.
Старое время осталось в пыли,
Мёртвые храмы мерцают вдали.
А в поднебесье меркнет звезда.
Звуки ночные уносит вода.
Утренний сумрак гасит костёр.
Я подожду, нож мой остёр.
Офицеры рвут мои листовки.
Снова я спилил стволы с винтовки.
Наперекосяк распяли тело,
Сочинили гимн, запели смело.
Наступлю кирзой на конский щавель,
Где-то на земле я след оставил.
А вот мой конвой заснул мертвяцки,
И на их телах устрою пляски.
Ни к чему победа, брось на землю песню,
Так затопчет конница, право сохраня.
И взметнется чёрная, кровью опалённая
И слегка поддатая Родина моя
Пение ветра настигло меня,
Душу мою унесло, теребя.
Старое время осталось в пыли,
Мёртвые храмы мерцают вдали.
А в поднебесье меркнет звезда.
Звуки ночные уносит вода.
Утренний сумрак гасит костёр.
Я подожду, нож мой остёр.
Songtekstvertaling
Weer, net als gisteren, knaagt wrok.
Witte melancholie trekt een gezicht naar me.
Ik ben het weer, zittend vals spelen,
En probeer je aderen weer door te snijden.
De baarmoeder van de jonge vrouw is pijnlijk gescheurd.
De huid was eraf gescheurd - het gezicht van de oude vrouw.
Ik open de toog en ik zie een doorn in het oog.,
En de matroos dronk weer zijn kalf.
Achter mijn rug is een lange weg,
Het blauwe uitspansel van het mistige pad.
Voor een vriend met een zwarte zeis.
Ze kan niet lang wachten om mijn licht uit te doen.
Het zingen van de wind haalde me in,
Mijn ziel werd meegesleept, getrokken.
De oude tijd blijft in het stof achter,
Dode tempels glinsteren in de verte.
En in de lucht vervaagt de ster.
Nachtgeluiden worden meegevoerd door water.
De ochtendschemering blust het vuur.
Ik wacht wel, mijn mes is scherp.
Agenten verscheuren mijn folders.
Ik heb de vaten van het geweer gezaagd.
Ten onrechte gekruisigd lichaam,
Ze componeerden een hymne en zongen het moedig.
Ik stap op een paard met mijn pikhouweel.,
Ik liet een spoor achter ergens op de grond.
Maar mijn konvooi viel dood in slaap.,
En ik dans op hun lichamen.
Niet nodig om te winnen, gooi het lied op de grond,
Dus vertrap de cavalerie, het recht om te redden.
En zal opstaan zwart, bloed verschroeid
En een beetje vreemd mijn thuisland
Het zingen van de wind haalde me in,
Mijn ziel werd meegesleept, getrokken.
De oude tijd blijft in het stof achter,
Dode tempels glinsteren in de verte.
En in de lucht vervaagt de ster.
Nachtgeluiden worden meegevoerd door water.
De ochtendschemering blust het vuur.
Ik wacht wel, mijn mes is scherp.