Mohsen Namjoo — Tango songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tango" van Mohsen Namjoo.

Songteksten

تمام این شعر
که سه واژه‌اش را هنوز بیشتر نسروده‌ام
قبل از این نسروده‌ام
می‌خواهد بگوید که هوا برای زندگی‌ کافی‌ نیست
و نور نیز لازم
و این می‌رساند
که اگر رسانا باشد شعر
آنکه می‌‌سراید می‌تواند مرده باشد
و می‌تواند کور
و این می‌رساند
که آنکه می‌رساند
عاشق است
که کور می‌تواند باشد، مرده
پس هوا را از او بگیر
خنده‌ات را نه
هوا را از او بگیر
گریه‌ات را نه
که موی گندیده‌ی به چشم نامده‌ات هم
مازاد بر مصرف من است
من همان هشتاد برگه‌ی برجسته‌ی یک خطم
و تو زیبا نفس ناسلامت معنی‌ هم اکنون
اصلا تو خورشیدی
از این شعر تکراری‌تر ممکن است؟
اصلا تو شراره‌ای
نه! همان خورشیدی
که پشت ابر نمانده‌ای و نمی‌‌مانی و نخواهی ماند و نمانی خواه
سی‌‌ها سال می‌گذرد که بتوانم تشدید بر سلامتم بگذارم
اگر تو بخواهی
و تو! آآآی تو! ناسلامت کرده مرا و سلامت می‌کنم
هوا را از من بگیر
خنده‌ات را نه
هوا را، فضا از من بگیر
غذا را و فضا و غذا را از من بگیر
حظّ‌ها را از من بگیر
خنده‌ات را نه
نور را از من بگیر
شعله‌ات را نه
وفا را از من بگیر
گریه‌ات را نه
حالا لختم و پختم از دستت دیگر
مرده‌ام فکر کنم
اما… خنده‌ات را نه
بعید است زنده باشم
مرده‌ام
سعید است دستی‌ که پاره می‌کند مرده‌ام
سعید است… امامیست
سعید امامیست
من قتلهای اخیر‌ زنجیره‌ای توام
من همجیره‌ای تو
این جیره را، شیره را از من بگیر
باغ پر خنده‌ات را نه
کشته‌اند مرا لبانت و دندانانت
و همه‌ی آن رسته‌ها بر جانت
که خنده‌ات را نه
کشته‌اندم و جسدم در جایی پنهان است
تویی که میشناسمت ای آینه بر دار
ای سردار آینه
ای نظر می‌کنی‌ بر آینه
چون نظر کردی بر آینه جسدم بر تو پنهان است
لاله روییده است بر کفنم
کشته‌اندم و زیر لاله‌ی گوشت انداخته‌اند
لاله‌ی گوشت
همان هاله‌ی لاله‌ی گوشت که ابتدا آغاز تمام جهان بود
جهان را از من بگیر
امان را، خزان را، باد وزان را
ای باد وزنده از اوج
پرتابم کن که بیفتد این شاعر تمام این شعر‌ها را سروده
که بیفتد مرد مرده‌ی زیر لاله
سی‌‌ها سال، چهل‌ها سال می‌گذرد
که آن زیر پنهان است این شاعر
هوا را از او بگیر
هوای وزنده
باد وزنده را از من که خودمم هم یک شعر تکراری می‌سرایم
من که ریشه‌ام
هشتاد برگه برجسته‌ی یک خط
دو خط و ده‌ها خط هم که بسرایم
آزاد نمی‌شود عشقم
عشق یعنی‌ مغز بیست هزار تخمه‌ی آفتاب گردان را
میان قوطی کبریت ریختن
عشق یعنی‌ از یک دگر آویختن
وقتی‌ تمام جهان در راه است و به دست و رهاست
رها را از من بگیر
خنده ات را نه
خطا را از من بگیر
گریه ات را نه
زود
وفا را، صفا را، نگاه را نه
زود
نگاه را… نگاه را… نه
زود
آرا نه
زود
آرا زود
آرا زود
تمام این شعر قبل از آنکه بسرایمش
می‌خواست همین را بگوید

Songtekstvertaling

Al dit gedicht
Ik heb de meeste van zijn drie woorden nog niet uitgegeven.
Ik ben hier nog nooit geweest.
Hij wil zeggen dat de lucht niet genoeg is voor het leven.
En licht is ook nodig
En dat brengt
Dat als geleidende poëzie
Dat het koor dood kan zijn.
En blind kan zijn
En dat brengt
Die verlost
Liefhebber
Dat kan blind zijn, dood.
Dus neem de lucht van hem weg.
Niet Jouw Lach.
Neem de lucht van hem af.
Niet jouw huilen.
Wat een rot kapsel is voor jullie namen.
Het overschot beïnvloedt mijn consumptie.
Ik ben de tachtig prominente lakens van een lijn.
En je bent mooi adem betekent nu
Zelfs in de zon.
Is dit gedicht meer repetitief?
Je bent een slecht mens.
Nee! Hetzelfde als zonne-energie
Jullie zijn niet in de wolken gebleven en jullie zijn ook niet achtergebleven.
Dertig jaar zijn verstreken zodat ik mijn gezondheid kan verergeren.
Als je wilt.
En jij! Oh, jij! Ik zal je beschermen.
Neem de lucht van me af.
Niet Jouw Lach.
Neem de lucht, de ruimte van mij.
Neem eten en ruimte en eten van mij
Neem de herinnering van me af.
Niet Jouw Lach.
Neem het licht van me af.
Niet jouw vlam.
Neem de loyaliteit van me af.
Niet jouw huilen.
Nu ben ik naakt en gebakken van jou.
Ik ben dood, denk ik.
Maar laat je niet lachen.
Het is onwaarschijnlijk dat ik nog leef.
Ik ben dood.
SA is de hand die me dood breekt
SA is en imamist
Sayid imamist
Ik ben je recente seriemoorden.
Ik ben je metgezel.
Neem dit rantsoen, het sap van mij
Niet je lachtuin.
Ze vermoordden me je lippen en je tanden.
En tot uw ziel zijn alle stammen.
Niet Jouw Lach.
Ze hebben me vermoord, en mijn lichaam is ergens verborgen.
Jij bent het die ik ken, o mirror!
O Heer van de spiegel!
Je kijkt in de spiegel.
Wanneer jij naar mijn spiegel kijkt, wat voor jou verborgen is.
De tulp zit op mijn lijkwade.
Ze vermoordden me en gooiden vlees onder een doofstomme.
Tulip vlees
De tulp aura van vlees, wat het begin was van de hele wereld
Neem de wereld van me af.
Aman 's, fall' s, wind ' s.
O de kale wind!
Gooi me naar beneden en deze dichter zal al deze gedichten schrijven
Dat de dode man onder de tulp kan vallen.
Dertig jaar, veertig jaar.
Dat het verborgen is onder deze dichter.
Neem de lucht van hem af.
Verwering
De wind waait van mij en ik maak een repetitief gedicht
Ik ben aan het juichen.
80 prominente bladen van een lijn
Twee lijnen en tientallen lijnen
Ze zal niet worden vrijgelaten, mijn liefste.
Liefde is het brein van twintigduizend zonnebloempitten
Ze stromen door de luciferdoosje.
Liefde betekent aan elkaar hangen.
Als de hele wereld op weg is naar de handen en de handen
Neem de verlatenheid van me af.
Niet Jouw Lach.
Neem de fout van me weg.
Niet jouw huilen.
Snel.
Maak trouw, maak plezier, kijk Nee
Snel.
Kijk uit.
Snel.
Ja, nee.
Snel.
Stem snel.
Stem snel.
Al dat gedicht voor we het opzetten.
Hij wilde hetzelfde zeggen.