Mococa e Paraíso — Mágoa de Boiadeiro songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mágoa de Boiadeiro" van Mococa e Paraíso.
Songteksten
Antigamente nem em sonho existia
tantas pontes sobre os rios nem asfalto nas estradas.
A gente usava quatro ou cinco sinueiros
prá trazer o pantaneiro no rodeio da boiada.
Mas hoje em dia tudo é muito diferente
com progresso nossa gente nem sequer faz uma idéia.
Que entre outros fui peão de boiadeiro,
por esse chão brasileiro os heróis da epopéia.
Tenho saudade de rever nas currutelas as mocinhas
nas janelas acenando uma flor.
Por tudo isso eu lamento e confesso que
a marcha do progresso é a minha grande dor.
Cada jamanta que eu vejo carregada
transportando uma boiada me aperta o coração.
E quando eu vejo minha tralha pendurada de tristeza
dou risada prá não chorar de paixão.
O meu cavalo relinchando pasto a fora
que por certo também chora na mais triste solidão.
Meu par de esporas meu chapéu de aba larga
uma bruaca de carga o berrante e o facão.
O velho basto o cinete e o mateiro
o meu laço e o cargueiro o ginete e o gibão
Ainda resta a guoiarca sem dinheiro
deste pobre boiadeiro que perdeu a profissão.
Não sou poeta, sou apenas um caipira
e o tema que me inspira é a fibra de peão.
Quase chorando encolhido nesta mágoa
rabisquei estas palavras e saiu esta canção
Canção que fala da saudade das pousadas
que já fiz com a peonada junto ao fogo de um galpão
Saudade louca de ouvir um som manhoso
de um berrante preguiçoso nos confins do meu sertão.
Saudade louca de ouvir um som manhoso
de um berrante preguiçoso nos confins do meu sertão.
Songtekstvertaling
In het verleden bestond er niet zoiets als een droom.
zo veel bruggen over de rivieren of asfalt op de wegen.
We gebruikten vier of vijf klokken.
prá breng het moeras in de boiada Rodeo.
Maar tegenwoordig is alles heel anders.
met de vooruitgang maken onze mensen niet eens een idee.
Dat ik onder andere een pion van Boyar was.,
bij deze Braziliaanse verdieping De Helden van het epos.
Ik mis het om in de currutelas de meisjes te bekijken.
op de ramen zwaaiend met een bloem.
Voor dit alles betreur ik en beken ik dat
de opmars van vooruitgang is mijn grote pijn.
Elke jamanta die ik zie is geladen.
het dragen van een OS maakt mijn hart gespannen.
En als ik mijn spullen zie hangen met verdriet
Ik lach zodat ik niet huil met passie.
Mijn paard snuffelt aan weiden aan de buitenkant
die zeker ook huilt in de droevigste eenzaamheid.
Mijn paar sporen mijn brede rand hoed
een heks die de opzichtig en de machete aanklaagt.
De oude basto de cinete en de mateiro
mijn das en de lading de ginete en de gibbon
Er is nog steeds guoiarca zonder geld
die arme jongen die zijn beroep verloor.
Ik ben geen dichter, ik ben gewoon een bergbeklimmer.
en het thema dat me inspireert is pion fiber.
Bijna huilen gekrompen in dit verdriet
Ik krabbelde deze woorden en kwam uit dit lied
Lied dat spreekt over het verlangen van de pousada ' s
Wat heb ik gedaan met de peonada bij het vuur van een schuur?
Gek verlangen om een sluw geluid te horen
van een opzichtig luiaard in de verre uithoeken van mijn land.
Gek verlangen om een sluw geluid te horen
van een opzichtig luiaard in de verre uithoeken van mijn land.