Miranda — Mi propia vida songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mi propia vida" van Miranda.
Songteksten
Ahora que todo está tan mal y que el futuro no se ve
En un camino tan oscuro, ni soñando pararé
Por una vez siento que hoy vamos unidos de verdad
En una cápsula que viaja a su propia velocidad
Y si reimos está bien
(abandonemos la solemnidad)
Si nos subimos a este tren
(para reír y no para llorar)
El destino me espera ahí, pero se escapa de mi
Nunca lo alcanzo
Esta ruta no tiene fin, y en ella suena la voz
De mi descanso
En las estrellas puedo ver diversas formas y ya sé
Que el pasatiempo esta algo viejo, pero igual lo propondré
En el momento de viajar, aburrirse es muy normal
Pero alguien siempre tiene un juego o algo tonto que contar
Creo que ninguno sabe bien
(lo que la suerte nos deparará)
Creo que todos sienten que
(para reír hay que saber llorar)
El destino me espera ahí, pero se escapa de mi
Nunca lo alcanzo
Esta ruta no tiene fin, y en ella suena la voz
De mi descanso
Si pudiera sentirte
Si pudiera escucharte yo me calmaría
Debe ser la ansiedad que da
No ver donde acabará mi propia vida
Mi propia vida
Descansaría entre el sonido y el silencio de mis dias
Voy al encuentro de mi futuro
Donde me indica que voy a tener alguno
El destino me espera ahí, pero se escapa de mi
Nunca lo alcanzo
Esta ruta no tiene fin, y en ella suena la voz
De mi descanso
Si pudiera sentirte
Si pudiera escucharte yo me calmaría
Debe ser la ansiedad que da
No ver donde acabará mi propia vida
Songtekstvertaling
Nu alles zo slecht is en de toekomst niet gezien wordt
Op zo ' n donkere weg, zal ik niet stoppen met dromen
Voor één keer voel ik dat we vandaag echt verenigd zijn.
In een capsule die met zijn eigen snelheid reist
En als we lachen is het goed
(laat ons afzien van de plechtigheid)
Als we in deze trein stappen
(om te lachen en niet te huilen)
Het lot wacht daar op me, maar het ontgaat me.
Ik bereik het nooit.
Deze route heeft geen einde, en daarop klinkt de stem
Van mijn pauze
In de sterren zie ik verschillende vormen en ik weet
Dat de hobby iets ouds is, maar Ik zal nog steeds voorstellen
Tijdens het reizen, verveeld raken is heel normaal
Maar iemand heeft altijd een spel of iets doms te vertellen.
Ik denk niet dat ze lekker zijn.
(wat een geluk zal ons brengen)
Ik denk dat iedereen denkt dat
(om te lachen moet je weten hoe je moet huilen)
Het lot wacht daar op me, maar het ontgaat me.
Ik bereik het nooit.
Deze route heeft geen einde, en daarop klinkt de stem
Van mijn pauze
Als ik je kon voelen
Als ik je kon horen, zou ik kalmeren.
Het moet de angst zijn die het geeft.
Niet zien waar mijn eigen leven zal eindigen
Mijn eigen leven
Ik rust tussen het geluid en de stilte van mijn dagen
Ik ga mijn toekomst tegemoet.
Waar het me vertelt dat ik wat ga nemen
Het lot wacht daar op me, maar het ontgaat me.
Ik bereik het nooit.
Deze route heeft geen einde, en daarop klinkt de stem
Van mijn pauze
Als ik je kon voelen
Als ik je kon horen, zou ik kalmeren.
Het moet de angst zijn die het geeft.
Niet zien waar mijn eigen leven zal eindigen