Mind Da Gap — Esta Gente Sente songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Esta Gente Sente" van Mind Da Gap.
Songteksten
Eu lembro-me de tocar campainhas
Debaixo de olhares desconfiados
De ouvir vozinhas, por dentro das cortinas
De janelas fechadas, a gera toda cá em baixo
À espera que mais algém descesse as escadas
Percorrer entradas Estradas mal iluminadas
Bafuradas, pelas ruas marcadas
Com Tags de marcadores em caixas de electricidade
Num canto poeirento da cidade
Que deixa muita saudade
E dá vontade de esquecer o que se tem pra fazer
E o que se tem pra ganhar, só pra não se perder
Só para recordar que esta gente que sente de maneira diferente, que esta gente
sente
Velha escola, já lá vai tempo desde então e o que são
Quilometros humanos que uniam
A minha mão, senso dá quem te dá a ti
O tempo não apaga sentimentos assim
São recordações, são memórias
São vidas ligadas por páginas mesmas escritas e lidas
Não são fitas nem fios
Esta merda é real
Um abraço prós que conhecem este historial
Esta gente sente, de maneira diferente
Que esta gente sente (que esta gente sente)
Esta gente sente, de maneira diferente
Que esta gente sente (que esta gente sente)
O que é que sentes sobre a gente, que está à tua volta
Sobre o ambiente que rodeia toda a tua vida
Sobre coisas que tu achas que te fizeram, que te moldaram
Te deixaram com histórias para contar (ou lembrar)
Isto faz-me pensar em tempos que não vão mais voltar
Caga pró que dizem, tens é que aproveitar
Foi o que fiz e sou feliz, porque foi o que quis
Quando chegou a altura meti os pontos nos I’s
Aliviei o nariz, mesmo por um triz, mesmo p’la raiz
Da memória vivida de uma história sentida
Do tempo que pesou, do quanto se fechou, do quanto eu estou
Debaixo de carroças nos refúgios, sesta à sombra no chão, com o botão das
estrias a coçar o comichão das costas
Ninguém fala além da bala
Ninguém xiba, do pacto de honra jurado até a vala
Luas cheias e chuvas fortes, finais de sol
Enfiados em buracos místicos para saciar a fome
De rimar, juntos estar, conversar e ideias trocar
Por falar nisso está a girar mais um pensamento disperso
Reminiscente em modo «reverse»
O espírito nostálgico, sente o cansaço dos paralelos calcados
E das grades, de braços dados
E despedida tipo letras de fados
Versos trocados, dando os momentos bons que tenho
Amanhã posso deixar o mundo e de nada me envergonho
Não é um grupo, nem são amigos
São irmãos de mãe diferente, esta gente
A minha gera realmente (a minha gera realmente…)
A minha gera
Esta gente sente, de maneira diferente
Que esta gente sente (que esta gente sente)
Esta gente sente, de maneira diferente
Que esta gente sente (que esta gente sente)
(esta gente sente…)
(gente sente…)
Songtekstvertaling
Ik herinner me de klokken luiden.
Onder verdachte blikken
Van het luisteren naar stemmen in de gordijnen
Met gesloten ramen genereert het hier alles.
Wachten op meer handboeien om de trap af te komen
Slecht verlichte wegen
Bafuradas, door de gemarkeerde straten
Met markeerplaatjes op elektriciteitskasten
In een stoffige hoek van de stad
Dat laat veel verlangen achter.
En daardoor wil je vergeten wat je moet doen.
En wat je moet winnen, alleen niet om te verdwalen.
Gewoon om te onthouden dat deze mensen die anders denken, dat deze mensen
voelen
Old school, daar gaat de tijd sindsdien en wat zijn
Menselijke kilometers verbinden
Mijn hand, senso geeft wie je geeft
Tijd wist gevoelens als deze niet weg.
Het zijn herinneringen, het zijn herinneringen.
Het zijn levens gelinkt door pagina ' s zelf geschreven en gelezen
Het zijn geen linten of draden.
Dit is echt.
Een knuffelbeesten die deze geschiedenis kennen.
Deze mensen voelen, op een andere manier
Dat deze mensen voelen)
Deze mensen voelen, op een andere manier
Dat deze mensen voelen)
Wat voel je voor ons, wie er om je heen is?
Over de omgeving die je hele leven omringt
Over dingen die je hebt gedaan, die je hebben gevormd.
Zij lieten jou achter met verhalen die zij moesten vertellen.)
Dit doet me denken aan tijden die niet terugkomen.
Ze zeggen dat je er misbruik van moet maken.
Dat is wat ik deed en ik ben gelukkig, want dat is wat ik wilde
Toen de tijd kwam heb ik de punten in de i ' s
Ik heb de neus verlicht, zelfs door een triz, zelfs p ' la wortel.
Uit de levende herinnering aan een geschiedenis gevoeld
Van de tijd die het woog, van hoeveel het sloot, van hoeveel ik ben
Onder wagens in schuilkelders, een dutje in de schaduw op de vloer, met de knop van de
striemen krabben de jeuk van de rug
Niemand praat, behalve de kogel.
Niemand xiba, van het Verbond van Eer gezworen aan de greppel
Volle manen en zware regenval, einde van de zon
In mystieke gaten gestopt om honger te stillen.
Om te rijmen, samen te zijn, om te praten en om ideeën uit te wisselen
Nu we het er toch over hebben, het is meer een verspreide gedachte.
Herinneringen in "omgekeerde" modus»
De nostalgische geest, voelt de vermoeidheid van de parallellen
En van de reling, met wapens vastgehouden
En vaarwel als feeënbrieven
Verzen uitgewisseld, geven de goede momenten die ik heb
Morgen kan ik de wereld verlaten en ik schaam me nergens voor.
Ze zijn geen groep, ze zijn geen vrienden.
Ze zijn broers van een andere moeder, deze mensen
Mijn genereert echt…)
Mijn generatie
Deze mensen voelen, op een andere manier
Dat deze mensen voelen)
Deze mensen voelen, op een andere manier
Dat deze mensen voelen)
(deze mensen voelen…)
(mensen voelen…)