Mina — Aspettando l'alba songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Aspettando l'alba" van Mina.
Songteksten
Lascio i giorni facili
prendo le tue inquietudini
scelgo lacrime e brividi
sulla pelle, le tue stelle
sembrano lividi.
Spengo la vecchia musica,
cerco un padrone all’anima,
brucio qualunque logica,
cambio posto e se mi sposto
trovo l’America.
E mischio nel mio cuore il tuo cuore invadente
che muore d’amore, ma poi se ne va
lasciando dei vuoti struggenti,
che sono i deserti di questa città.
Io faccio un discorso alla Luna
per fortuna che c'è ancora lei
le chiedo la tua voce,
che ancora mi scalda
e intanto aspetto l’alba
Ieri sembra una vita fa,
Oggi son quella che mi va.
Quello che mi fai vivere
così bene, così male, ma sempre al limite.
E mischio nel mio cuore il tuo cuore invadente
che muore d’amore, ma poi se ne va
lasciando dei vuoti struggenti,
che sono i deserti di questa città.
Io faccio un discorso alla Luna
per fortuna che c'è ancora lei
le chiedo la tua voce,
che ancora mi scalda.
Io faccio un discorso alla Luna
per fortuna che c'è ancora lei
le chiedo la tua voce,
che ancora mi scalda
e intanto aspetto l’alba.
(Grazie a Joe per questo testo)
Songtekstvertaling
Ik verlaat de dagen gemakkelijk
Ik begrijp je zorgen.
Ik kies tranen en rillingen.
op de huid, je sterren
lijkt op blauwe plekken.
Ik zet de oude muziek uit.,
Ik zoek een meester voor de ziel.,
Ik verbrand elke logica.,
Ik verander van plaats en als Ik verhuis
Ik vind Amerika.
En ik meng in mijn hart je opdringerige hart
die sterft van de liefde, maar dan vertrekt.
schrijnende lege plekken achterlaten,
dat zijn de woestijnen van deze stad.
Ik geef een toespraak voor de maan
gelukkig is ze er nog.
Ik vraag om je stem.,
dat verwarmt me nog steeds.
en in de tussentijd wacht ik op de dageraad
Gisteren lijkt een leven geleden.,
Ik ben degene die ik vandaag wil.
Wat je me laat leven
zo goed, zo slecht, maar altijd op het randje.
En ik meng in mijn hart je opdringerige hart
die sterft van de liefde, maar dan vertrekt.
schrijnende lege plekken achterlaten,
dat zijn de woestijnen van deze stad.
Ik geef een toespraak voor de maan
gelukkig is ze er nog.
Ik vraag om je stem.,
dat verwarmt me nog steeds.
Ik geef een toespraak voor de maan
gelukkig is ze er nog.
Ik vraag om je stem.,
dat verwarmt me nog steeds.
en ik wacht op zonsopgang.
(Dank aan Joe voor deze tekst)