Mimmo Locasciulli — La pioggia e l'esilio songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La pioggia e l'esilio" van Mimmo Locasciulli.
Songteksten
Piove su queste parole
C'è un po' di nebbia e l’inverno francese
Facce parole veloci
Ombrelli che corrono taxi e metrò
Ti guardo ed è come l’attesa
Di un treno che arriva da un altro paese
Un posto mai visto un accento straniero
Il resto del conto che ho pagato in un bar
Ma io non ricordo il vestito che avevi
Una giacca una borsa un cappello un foulard
Ma io non ricordo che lingua parlavi
A volte lasciavi le frasi a metà
Le braccia mi dicono ottobre
In un viale di foglie Parigi e il suo cielo
I lampioni di ghisa nei vicoli scuri
Le chiese le scale e un cuscino d’hotel
Ma io non ricordo più a cosa pensavi
Riflessa sui vetri guardavi lontano
Ma io non ricordo che sogni facevi
A volte lasciavi i tuoi sogni a metà
L’esilio è in questa canzone
L’odore del fiume una chiave un portone
Un’ombra che scivola un cambio di mano
Un pacco un messaggio un biglietto uno scalo lontano
È il ricordo che insegui e non fermi mai
Che freddo in quello che sembra un sorriso
E invece è l’insegna di un cinema chiuso
La luce che filtra da un’altra finestra
La scia di un battello che fuma e va via
Ma io non ricordo le calze che avevi
La giacca una borsa un cappello un foulard
Ma io non ricordo chi è che ha rubato
E chi invece ha lasciato le cose a metà
Piove su queste parole
C'è un po' di nebbia e l’inverno francese
Ti scrivo da un altro paese
Tra ombrelli che corrono taxi e metrò
Songtekstvertaling
Het regent op deze woorden.
Er is een beetje mist en de Franse winter
Fast words faces
Paraplu 's met taxi' s en metro
Ik kijk naar je en het is alsof ik wacht.
Van een trein die uit een ander land komt
Een plek die nooit een buitenlands accent heeft gezien
De rest van de rekening heb ik in een bar betaald.
Maar ik herinner me de jurk niet die je droeg.
Een jas, een zak, een hoed, een sjaal.
Maar ik weet niet meer welke taal je sprak.
Soms liet je zinnen in het midden
Armen vertel me oktober
In a leafy avenue Paris and its Sky
Gietijzeren straatlantaarns in donkere steegjes
Ze vroeg om een trap en een hotelkussen.
Maar ik weet niet meer wat je dacht.
Weerspiegeld op het glas dat je wegkeek.
Maar ik weet niet meer welke dromen je had.
Soms liet je je dromen doormidden.
Ballingschap zit in dit lied
De geur van de rivier een sleutel een poort
Een schaduw die een verandering van hand wegglijdt
Een pakje een bericht een ticket een tussenstop
Het is de herinnering die je achtervolgt en nooit stopt.
Hoe koud in wat eruit ziet als een glimlach
En in plaats daarvan is het het teken van een gesloten bioscoop
Lichtfiltering vanuit een ander venster
De wake van een boot die rookt en weggaat
Maar ik weet niet meer welke sokken je aan had.
De jas een zak een hoed een sjaal
Maar ik weet niet meer wie het gestolen heeft.
En wie liet dingen in het midden
Het regent op deze woorden.
Er is een beetje mist en de Franse winter
Ik schrijf je vanuit een ander land.
Tussen paraplu 's met taxi' s en metro