Mimi And Richard Farina — Reflections In A Crystal Wind songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Reflections In A Crystal Wind" van Mimi And Richard Farina.
Songteksten
If there’s a way to say I’m sorry
Perhaps I’ll stay another evening beside your door
And watch the moon rise inside your window
Where jewels are falling, and flowers weeping, and strangers laughing
Because you’re grieving that I have gone.
And if I don’t know why I’m going
Perhaps I’ll wait beside the pathway where no-one's coming
And count the questions I turned away from, or closed my eyes to
Or had no time for, or passed right over
Because the answers would shame my pride.
I’ve heard them say the word forever
But I don’t know if words have meaning when they are promised
In fear of losing what can’t be borrowed
Or lent in blindness, or blessed by pageantry, or sold by preachers
While you’re still walking your separate way.
Sometimes we bind ourselves together
And seldom know the harm in binding the only feeling that cries for freedom
And needs unfolding and understanding
And time for holding a simple mirror
With one reflection to call your own.
If there’s an end to all our dreaming
Perhaps I’ll go while you’re still standing beside your door
And I’ll remember your hands encircling a bowl of moonstones
A lamp of childhood, a robe of roses
Because your sorrows were still unborn.
Songtekstvertaling
Als er een manier is om te zeggen dat het me spijt
Misschien blijf ik nog een avond bij je deur.
En de maan zien opkomen in je raam
Waar juwelen vallen, en bloemen huilen, en vreemden lachen
Omdat je rouwt dat ik weg ben.
En als ik niet weet waarom ik ga
Misschien wacht ik naast het pad waar niemand komt.
En tel de vragen waar ik me van afwendde, of sloot mijn ogen
Of had geen tijd voor, of passeerde direct
Omdat de antwoorden mijn trots zouden beschamen.
Ik heb ze het woord voor altijd horen zeggen.
Maar ik weet niet of woorden betekenis hebben als ze beloofd worden.
In angst om te verliezen wat niet geleend kan worden
Of in blindheid, of gezegend door praal, of verkocht door predikers.
Terwijl je nog steeds je eigen weg loopt.
Soms binden we ons samen.
En zelden Weet ik het kwaad om het enige gevoel te binden dat om vrijheid schreeuwt.
En moet zich ontvouwen en begrijpen
En tijd voor het vasthouden van een eenvoudige spiegel
Met één reflectie om de jouwe te noemen.
Als er een einde is aan al onze dromen
Misschien ga ik wel terwijl jij nog bij je deur staat.
En Ik zal me herinneren dat je handen een kom maanstenen omcirkelen.
Een lamp van de kindertijd, een gewaad van rozen
Omdat je verdriet nog ongeboren was.