Milk Coffee and Sugar — Restavec songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Restavec" van Milk Coffee and Sugar.
Songteksten
Je suis un restavec, poussière de vie au destin écrit
J’suis pas pro-Aristide, moi j’meurs de vivre en Haiti
Un restavec slave, esclave, la bouche en bec
Ma chair, ma mère m’a vendu pour becqueter des insectes
J’suis l’dernier «zouaille» un jouet, un oiseau sans ailes
A mes aieux, une question: pourquoi avoir vogué vers les îles?
Je n’ai pas de maîtres blancs, que des négriers, négrillons
Je hais l’Haitien quand il cause comme un colon
Christophe, ce n’est pas mon nom, mais eux ils me parlent d’Hispaniola
Je suis un restavec, c’est ce qu’ils disent alors je reste là
Toujours à portée d’voix à les écouter, tendre l’oreille
Quand ils chantent que je suis comme un mauvais disque que l’on raye
Un sous-fifre rendu muet affamé
Voyant tout sourire comme une fleur disparue ou fanée
J’ai trop vite grandi pour pouvoir croire aux chimères
Haiti, la France t’as prise hier, aujourd’hui l’Amérique t’incarcère
Indépendante, non ! T’es comme moi, négresse
T’es qu’une restavec et non un vers de René Depestre
Moi je voulais fuir, mais j’ai sur l’dos des Staline
Qui m’empêchent de quitter le mal de l’empire Dessalines
Les yeux éteints, mes paupières tombent mes cils
Et je rêve et je rêve et je rêve d’exil
Mes doigts courent sur une terre rouge, je m'évade
Mon béton est armé de mes rêves de ballades
Gonaives, il pleut du déboisement, je mange des ordures
Près de chiens errants qui confondent baisemains avec morsures
Aucun danger, j’ai le choléra en cholestérol
Quand ils me mordent, ils sucent mon sang, ça fait office de formol
J’entends leurs crocs et l'écho de maisons qui émettent en créole
Une radio interne, un son inter, la voix perçante d’une idole
Qui me pousse à croire en moi et que j’suis une légende en mini
Taille pygmée, indigène ami des paroles de Jean Dominique
Mais ça ne dure que l’temps d’une onde et quand elle finit
Je redeviens un restavec à qui l’espoir n’est pas permis
Un restavec: poucet, poussin, mauvaise pousse pour ceux
Qui ont dû oublier la passion de liberté de monsieur Toussaint
Les yeux éteints, mes paupières tombent mes cils
Et je rêve et je rêve et je rêve d’exil
Mes doigts courent sur une terre rouge, je m'évade
Mon béton est armé de mes rêves de ballades
J’ai décrété: le monde est flingué selon mes critères
Pour survivre sur cette terre, j’ai dû maîtriser l’art de la guerre
J’ai les mains moites, un goût de métal dans la bouche
De l’essence et du sang des pneus qui fument et des cartouches
Jean-Bertrand, j’ai l’Koutla et l’sourire berbère tranche
Mon coeur s’perd, peine, penche vers la fureur parce que nos vies étanchent
C’est le marasme, ils veulent massacrer ma race
A mes trousses, à mes traces, j’ai les chimères Lavalas
La vie lasse harrasse, passe, les rastas la fréquentent
C’est la révolte à Port-au-Prince, y a du Marley sur la fréquence
«Get up Stand up», moi, j’mate les cohortes et les meutes
Le berceau des insurgés est un taudis, cuve d'émeutes
Ente Toussaint Louverture et Jean-Jacques Dessalines
Les mots, les dates s’alignent et puis le peuple s’allie
Haiti, première République, impasse du temps qui passe
La basse tabasse, y a du champagne dans la calebasse
Les yeux éteints, mes paupières tombent mes cils
Et je rêve et je rêve et je rêve d’exil
Mes doigts courent sur une terre rouge, je m'évade
Mon béton est armé de mes rêves de ballades
Songtekstvertaling
Ik ben een restavec, stof van het leven naar het lot geschreven
Ik ben niet pro-Aristide, Ik wil dolgraag in Haïti wonen.
Een slaaf van restavec, slaaf, mond in snavel
Mijn vlees, mijn moeder verkocht me om insecten te bijten.
Ik ben de laatste "zouaille" een speeltje, een vogel zonder vleugels
Voor mijn vrienden, een vraag: Waarom ben je naar de eilanden gevaren?
Ik heb geen blanke meesters, alleen slaven, negrillons.
Ik haat de Haïtiaan als hij een kolonist is.
Christophe, het is niet mijn naam, maar ze vertellen me over Hispaniola.
Ik ben een restavec, dat is wat ze zeggen dus ik blijf daar
Altijd binnen bereik van stemmen om naar ze te luisteren, contact op te nemen
Als ze zingen ben ik een slechte plaat je krabt
Een hongerige mute subfifre
Alles zien glimlachen als een vervaagde of vervaagde bloem
Ik ben te snel opgegroeid om in chimera ' s te geloven.
Haïti, Frankrijk nam je gisteren mee, vandaag sluit Amerika je op.
Onafhankelijk, Nee ! Je bent net als ik.
Je bent gewoon een restavec en geen vers van Rene Depestre.
Ik wilde weglopen, maar ik zit achter op de Stalins.
Dat weerhoudt me ervan om het kwaad van het Dessalines rijk achter te laten.
Ogen van me af, mijn oogleden laten mijn wimpers vallen
En ik droom en ik droom en ik droom van ballingschap
Mijn vingers rennen op een rode aarde, Ik ontsnap
Mijn beton is gewapend met mijn dromen van ballades
Gonaives, het regent ontbossing, ik eet afval
Bij zwerfhonden die kissinghands verwarren met beten.
Geen gevaar, ik heb cholera in cholesterol.
Als ze me bijten, zuigen ze m ' n bloed op.
Ik hoor hun slagtanden en de echo van huizen die in Creools uitstralen.
Een interne radio, een intergeluid, de doordringende stem van een idool
Dat duwt me om in mezelf te geloven en dat ik een legende ben in mini
Pygmeemaat, inheemse vriend van Jean Dominique ' s woorden
Maar het duurt slechts voor de tijd van een golf en wanneer het eindigt
Ik word weer een rust met wie hoop niet is toegestaan
Een rust met: duim, kuiken, slechte groei voor hen
Wie moet de passie voor de Vrijheid van Mr. Toussaint vergeten zijn?
Ogen van me af, mijn oogleden laten mijn wimpers vallen
En ik droom en ik droom en ik droom van ballingschap
Mijn vingers rennen op een rode aarde, Ik ontsnap
Mijn beton is gewapend met mijn dromen van ballades
Ik heb verordend: de wereld is neergeschoten volgens mijn criteria
Om te overleven op deze aarde, moest ik de kunst van de oorlog beheersen.
Ik heb zweterige handen, een smaak van metaal in mijn mond
Benzine en bloed van rokende banden en patronen
Jean-Bertrand, Ik heb de Koutla en de Berber smile slice.
Mijn hart is verloren, verdriet, neigt naar woede omdat ons leven watert
Ze willen mijn ras afslachten.
In mijn achtervolging, in mijn voetsporen, heb ik de lavalas chimera ' s
Life weary harrasse, pass, rasta ' s frequent it
Het is de opstand in Port-au-Prince, er is Marley op de frequentie
"Sta op", Ik, Ik paren cohorten en packs
De bakermat van de opstandelingen is een sloppenwijk, een tank vol rellen.
Ente Toussaint Louverture en Jean-Jacques Dessalines
Woorden, data staan op een rij en dan staan de mensen in de rij.
Haïti, Eerste Republiek, impasse in de tijd
La basse tabasse, er is champagne in La calebasse.
Ogen van me af, mijn oogleden laten mijn wimpers vallen
En ik droom en ik droom en ik droom van ballingschap
Mijn vingers rennen op een rode aarde, Ik ontsnap
Mijn beton is gewapend met mijn dromen van ballades