Milk Coffee and Sugar — Elle(s) songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Elle(s)" van Milk Coffee and Sugar.

Songteksten

Elle traverse une fenêtre, raie de lumière, à l’eau de beauté
Paréo en bazin et mes yeux ont un point de côté
Dans ses sabots, les ongles vernissent les orteils
La mannequin ne marche pas comme le commun des modèles
Légère sur l’asphalte, la chair envoûtante
Tellement naturelle qu’elle en devient polluante
Je sors de mon échoppe avant qu’elle ne m'échappe
Derrière elle, je prends des notes sur les tresses qui la nattent
Je la suis, indiscret et déjà vorace
Au carrefour, elle s’arrête à une terrasse
Je passe devant sa table, une soucoupe, une tasse
Un livre, et une petite cuillère qui fait la préface
De sa bouche, lèvres lippues et inégales
La petite cuillère me nargue et se régale
Alors je m’assieds et la belle pose l’ustensile
Tranquille, son regard me mutile
J’baisse les cils et lui propose un sucre dans son mafé
Elle m’répond qu’elle met pas de riz dans son café
Je souris pour effacer le blanc
Elle m’ignore pour combler l’instant
Je suis toujours là mais je pense à m’enfuir
Deux, trois minutes qu’elle s’est remise à lire
Un fantôme, c’est comme si je n'étais pas là
Je pourrais lui dire ce qu’elle m’inspire, elle ne me croirait pas
Heureusement, le garçon du bar vient me servir d’offrande
Pour séduire, je mise sur deux jus de mangue
La commande partie, j’en profite et demande à la belle
Si son cœur est à prendre et la belle
Me rétorque le nez dans son recueil de nouvelles:
«Commencez par savoir comment je m’appelle»
Deux-zéro, balle au centre
Je suis affamé d’une femme qui m'éventre
Les jus sont posés, elle boit sans vergogne
Je m’attarde sur ses mains et mes envies s’additionnent
Je parle sans savoir, lui raconte
Que j’fermerais boutique, si j’ne pouvais la voir
Qu’elle excite les chakras de chacun de mes sens
Qu’elle me replonge dans les émois de mon adolescence
Que sans nous connaître, tous les jours à l’ouverture
J’ai l’impression que nous sommes déjà en aventure
Troublé par l'épilogue, de ce recueil de nouvelles
Par l’histoire d’un libraire et d’une femme saveur cannelle
Je me remets de ma lecture, je l’avoue, un peu déçu
Par ce livre au titre ambigu, mélangeant lait-café-sucre
Perdu dans mes songes, assis sur un banc public
Après-midi, soleil bleu ciel, sur une brise un peu pudique
Quand tout à coup comme un éclair jouant d’un turbulent silence
Me voilà chaviré par l’onde des effluves d’une fragrance
Elle est là, elle, solennelle, sauvagerie d’Epinal
Cette femme arpégeant comme une orgue, dans mon cœur cathédrale
Je la suis, indécise, ma lascive est ma cible
À une terrasse, elle s’assigne et je la sens mal assise
J’aurais voulu lui parler, mais déjà je m’enfuis
Mon courage à demain car trop timide aujourd’hui
Mais en quittant la terrasse, je suis saisi par le bras
Je me retourne, à ma surprise, il s’agit du garçon du bar
Il m’indique que le client doit payer ce qu’il consomme
Je lui rétorque, scandalisé, qu’il y a erreur sur la personne
Agacé à son tour, il me tend sèchement la commande
Je saisis donc l’addition qui indique, deux jus de mangue…

Songtekstvertaling

Ze kruist een raam, gestreept met licht, met water van schoonheid
Pareo in bazijn en mijn ogen hebben een zijpunt.
In zijn hoeven, lakken de nagels de tenen.
De etalagepop werkt niet zoals de gewone modellen.
Licht op asfalt, betoverend vlees
Zo natuurlijk dat het vervuilend wordt
Ik ga mijn winkel uit voordat ze me ontgaat.
Achter haar maak ik aantekeningen over de vlechten die haar natten.
Ik ben, indiscreet en al vraatzuchtig.
Op het kruispunt stopt het bij een terras
Ik passeer aan zijn tafel, een schotel, een kopje
Een boek, en een kleine lepel die het voorwoord maakt
Uit haar mond, lippen mollig en ongelijk
De kleine lepel beschimpt mij en geneugten
Dan ga ik zitten en de mooie legt het gebruiksvoorwerp
Stil, haar blik verminkt me.
Ik laat mijn wimpers vallen en bied hem een suiker in zijn maffia
Ze zegt dat ze geen rijst in haar koffie doet.
Ik lach om het wit te wissen
Ze negeert me om het moment te vullen.
Ik ben er nog, maar ik denk eraan om weg te lopen.
Twee, drie minuten heeft ze weer gelezen.
Een geest, het is alsof ik er niet ben.
Ik kon haar vertellen wat ze me inspireert, ze zou me niet geloven.
Gelukkig komt de barjongen me dienen als een offer.
Om te verleiden, wed ik op twee mango sappen.
De orde vertrekt, ik profiteer en vraag de mooie
Als haar hart is om te nemen en de mooie
Doet mijn neus terug in zijn nieuwscollectie.:
"Begin met het kennen van mijn naam»
Two-zero, bal in het midden
Ik heb honger naar een vrouw die me verscheurt.
Sappen worden gelegd, ze drinkt schaamteloos
Ik blijf in zijn handen hangen en mijn verlangens kloppen.
Ik spreek zonder het te weten, zeg het hem.
Dat ik de winkel zou sluiten, als ik haar niet kon zien.
Dat ze de chakra ' s van elk van mijn zintuigen opwindt.
Laat haar Me onderdompelen in de emoties van mijn tiener
Dat zonder ons te kennen, elke dag bij de opening
Het voelt alsof we al op avontuur zijn.
Verontrust door de epiloog, uit deze verzameling van korte verhalen
Door het verhaal van een boekhandelaar en een vrouw smaak Kaneel
Ik ben herstellende van mijn lezing, Ik geef toe, een beetje teleurgesteld
Door dit boek in de dubbelzinnige titel, het mengen van Melk-Koffie-Suiker
Verloren in mijn dromen, zittend op een publieke bank
Middag, hemelblauwe zon, op een wat bescheiden briesje
Wanneer plotseling als een flits een turbulente stilte speelt
Hier ben ik gekapseised door de golf van de geuren van een geur
Ze is daar, ze, plechtig, wreedheid van Epinal
Deze vrouw arpeggiant als een orgel, in mijn hart van de kathedraal
Ik volg haar, besluiteloos, mijn ijdelheid is mijn doel
Op een terras wijst ze zichzelf aan en ik voel dat ze slecht zit.
Ik wilde met hem praten, maar ik loop al weg.
Mijn moed tot morgen omdat ik te verlegen ben vandaag
Maar toen ik het terras verliet, werd ik bij de arm gegrepen.
Ik draai me om, tot mijn verbazing, het is de barjongen
Het zegt me dat de klant moet betalen wat hij eet.
Ik zeg hem, verontwaardigd, dat er een fout is bij de persoon
Geïrriteerd op zijn beurt, rekt hij me het bevel.
Dus ik neem de toevoeging die aangeeft, twee mangosap…