Mikael Wiehe — Bortom ljuset songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bortom ljuset" van Mikael Wiehe.
Songteksten
Djupt i skogen, djupt i marken
Inne bakom stock och sten
Där, dit inga vägar leder
Där, dit inget öga ser
Skyddat under dunkla skuggor
Inne bakom ris och snår
Hukar det som ingen känner
Det som ljuset inte når
Månen ser man aldrig lysa
Inga stjärnor, ingen sol
Bara skräcken hör man yla
Inne där det mörka bor
Djupt inom dej innerst inne
Bortom vilja och förnuft
Bortom dagens klara tankar
Anar du det mörkas lust
Bakom livets blanka spegel
Inne bakom märg och ben
Krälar nåt med kalla ögon
Och ett hjärta hårt som sten
Sången hör man aldrig stiga
Bara tystnaden är stor
Glädjen är en vissnad planta
Inne där det mörka bor
Mänskobarnet går i solen
Tror på sans och tror på vett
Lutar sej mot rätt och riktigt
Hennes väg blir inte lätt
Mörkret är en mäktig furste
Natten är en lydig slav
Dagen är en ynklig låga
Ljuset är så matt och svagt
Stigen är så smal och snårig
Skogen är så stor så stor
Minst hon anar går hon vilse
Inne där det mörka bor
Songtekstvertaling
Diep in het bos, diep in de grond
Binnen achter de boomstam en de steen
Daar, waar geen wegen leiden
Daar, waar geen oog ziet
Beschermd onder duistere schaduwen
Binnen achter rijst en dikket
Kraak wat niemand voelt
Wat het licht niet bereikt
Je ziet de maan nooit schijnen
Geen Sterren, geen zon
Alleen de horror die je hoort huilen.
Binnenin waar het duister leeft
Diep van binnen diep van binnen
Voorbij wil en rede
Buiten de heldere gedachten van vandaag
Kun je je de lust van het duister voorstellen?
Achter de glimmende spiegel van het leven
Binnen achter merg en bot
Iets krioelt van de koude ogen.
En een hart zo hard als steen
You never hear the song Rise
Alleen de stilte is groot
De vreugde is een verdorde plant
Binnenin waar het duister leeft
Het echtgenoot kind wandelt in de zon
Geloof in sans en geloof in wit.
Naar rechts en rechts leunen
Haar pad zal niet makkelijk zijn.
Duisternis is een machtige Prins
De nacht is een onderdanige slaaf
De dag is een ellendige vlam.
Het licht is zo dof en dim
Het pad is zo smal en smal
Het bos is zo groot zo groot
Ze weet tenminste dat ze verdwaald is.
Binnenin waar het duister leeft