Miguel Poveda — Jardín de Naranjas songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Jardín de Naranjas" van Miguel Poveda.
Songteksten
Eras jardín de naranjas.
Huerta de mares abiertos.
Tiemblo de olivas y pámpanos,
los verdes cuernos.
Con pólvora te regaron.
Y fuiste toro de fuego.
Le están dando a ese toro
pastos amargos,
yerbas con sustancia de muertos,
negras hieles
y clara sangre ingenua de soldado.
¡Ay, que mala comida para este toro
Verde,
acostumbrado a las libres dehesas y a los ríos,
para este toro a quien la mar y el cielo
eran aún pequeños como establo!
Lloraba recio, golpeando, oscuro,
las humanas paredes sin salida.
Para marcarlo de una sacudida,
lo esperaba, la luz fuera del muro.
Grito en la entraña que lo hincó,
futuro,
desventuradamente resistida
por la misma cerdada, abierta herida
que ha de exponerlo al primer golpe
duro.
¡Qué desconsolación y qué ventura!
Monstruo batido en sangre, descuajado
de la cueva carnal del sufrimiento.
Mama la luz y agótala, criatura,
tabícala en tu ser iluminado,
que mamas con la leche el pensamiento.
(Gracias a Xálima por esta letra)
Songtekstvertaling
Je was orange garden.
Tuin van open zee.
Trillen van olijven en palmbomen,
de groene hoorns.
Je hebt buskruit.
En jij was een stier van vuur.
Ze slaan die stier.
bittere weiden,
kruiden met substantie van de doden,
zwarte hyelen
en zuiver naïef soldatenbloed.
Wat een slecht eten voor deze Stier.
Groen,
gewend aan vrije weiden en rivieren,
voor deze Stier aan wie de zee en de hemel
ze waren nog zo klein als een stal!
Hij huilde hard, klopte, donker,
de menselijke doodlopende muren.
Om het te markeren met een schok.,
Ik verwachtte het, het licht buiten de muur.
Schreeuw in de ingewanden die hem steken,
toekomst,
helaas verzet
bij hetzelfde varken, open wond.
dat moet hem blootstellen aan de eerste klap.
hard.
Wat een verdriet en wat een geluk!
Monster in bloed geslagen, geschild
uit de vleselijke grot van lijden.
Moeder het licht en put het uit, schepsel,
wandel het in je verlichte wezen.,
dat je zuigt met de gedachte melk.
(Dank aan Xálima voor deze brief)