Mictlantecuhtli — Blood of Kings songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Blood of Kings" van Mictlantecuhtli.
Songteksten
Above the mountains, across the plains
The warrior stands, he understands
The air is cold, he feels his soul
Death will come, but he will move on He was brave, worthy warrior, Anahuac had him saved
Reflecting back through his life, the clouds are turning black
He stands tall like a god, but he is mortal man
Spreads his arms to the skies, callling out the storms
Winds, rains, they begin to fall
Cold, fogs, descend from above
Fear, terror, not in his mind
Waiting, calling, for the right time
Grabbing his dagger with one hand
Clenching his fist he understands
Reciting words unknown to man
Screaming out the war cries once again
Pointing out to the lands that made him be He cries out victory
Piercing himself for the deities to see
He has won his immortality
Gazing at the skies he looses grip
Life begins to slip
On his knee he begins to bleed
Falling to the eternal sleep
Above the mountains, across the plains
The warrior stands, he understands
The air is cold, he feels his soul
Death will come, but he will move on Grabbing his dagger with one hand
Clenching his fist he understands
Reciting words unknown to man
Screaming out the war cries once again
Pointing out to the lands that made him be He cries out victory
Piercing himself for the deities to see
He has won his immortality
Gazing at the skies he looses grip
Life begins to slip
On his knee he begins to bleed
Falling to the eternal sleep
He conquered lands, took up arms, fought for Teotihuacan
He had no fear for what was near, death it was clear
Standing tall like a god, but yet he is mortal man
He was brave, worthy warrior, Anahuac had him saved
Songtekstvertaling
Boven de bergen, over de vlakten
De krijger staat, hij begrijpt
De lucht is koud, hij voelt zijn ziel
De dood zal komen, maar hij zal verder gaan hij was dapper, waardig krijger, Anahuac had hem gered
Terugkijkend door zijn leven, worden de wolken zwart.
Hij staat hoog als een god, maar hij is sterfelijk.
Spreidt zijn armen naar de hemel, roept de stormen
Wind, regen, ze beginnen te vallen
Koud, mist, daal van bovenaf
Angst, angst, niet in zijn hoofd
Wachten, bellen, op het juiste moment
Pak zijn dolk met één hand.
Hij houdt z ' n vuist vast. hij begrijpt het.
Woorden voordragen die de mens niet kent
De oorlog schreeuwt weer
Wijzend naar de landen die hem gemaakt hebben roept hij de overwinning
Zichzelf doorboren zodat de goden het zien.
Hij heeft zijn onsterfelijkheid gewonnen.
Kijk naar de lucht hij verliest grip
Het leven begint te vervagen.
Op zijn knie begint hij te bloeden.
Vallen in de eeuwige slaap
Boven de bergen, over de vlakten
De krijger staat, hij begrijpt
De lucht is koud, hij voelt zijn ziel
De dood zal komen, maar hij zal verder gaan met het grijpen van zijn dolk met één hand
Hij houdt z ' n vuist vast. hij begrijpt het.
Woorden voordragen die de mens niet kent
De oorlog schreeuwt weer
Wijzend naar de landen die hem gemaakt hebben roept hij de overwinning
Zichzelf doorboren zodat de goden het zien.
Hij heeft zijn onsterfelijkheid gewonnen.
Kijk naar de lucht hij verliest grip
Het leven begint te vervagen.
Op zijn knie begint hij te bloeden.
Vallen in de eeuwige slaap
Hij veroverde landen, nam de wapens op, vocht voor Teotihuacan.
Hij had geen angst voor wat nabij was, de dood was duidelijk
Hij staat hoog als een god, maar toch is hij sterfelijk.
Hij was dapper, waardig krijger, Anahuac had hem gered.