Michel Rivard — Un trou dans les nuages songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Un trou dans les nuages" van Michel Rivard.

Songteksten

Ils sont passés par un trou dans les nuages
Ils se sont posés à quelques pas de moi
Moi qui ne suis que l’idiot du village
Ils sont venus me voir
Ils ont confiance en moi
Ils m’ont donnés une pierre imaginaire
Comme un cristal taillé dans le bleu du soir
Je l’ai caché dans le bois sous les fougères
Je l’aurai dans la main
Quand ils reviendront me voir
Au village ils ont ri Ils se sont moqués de moi
Ils ont pointé le ciel
En riant aux éclats
Au village ils ont ri Mais ils ne riront pas
Quand je m’envolerai
Et qu’eux resteront là
J’ai une amie qu’on appelle la sorcière
Elle vit sans homme avec deux petits enfants
Quand elle traverse les rues du village
On parle dans son dos
On la montre du doigt
Quand je lui parle du trou dans les nuages
Elle me sourit me regarde gentiment
Moi qui ne suis que l’idiot du village
Elle me prend par la main
Et je sais qu’elle me croit
Au village ils ont ri Ils se sont moqués de moi
Ils ont pointé le ciel
En riant aux éclats
Au village ils ont ri Mais ils ne riront pas
Quand je m’envolerai
Et qu’eux resteront là
C’est pour demain je l’ai lu dans les nuages
Dans la clairière ils reviendront se poser
Et la lumière emplira mon visage
Je serai sans témoin
Comme il me l’ont demandé
J’emporterai le sourire de la sorcière
Et ce seras mon unique souvenir
Et quand je verrai s'éloigné la terre
Je n’aurai que l’envie
De ne jamais revenir
Au village ils ont ri Ils se sont moqués de moi
Ils ont pointé le ciel
En riant aux éclats
Au village ils ont ri Mais ils ne rirons pas
Quand je m’envolerai…
Quand je m’envolerai…
(Merci à Sylvain Lambert pour cettes paroles)

Songtekstvertaling

Ze gingen door een gat in de wolken
Ze landden een paar stappen bij me vandaan.
Ik ben gewoon de dorpsgek.
Ze kwamen me opzoeken.
Ze vertrouwen me.
Ze gaven me een denkbeeldige steen.
Als een kristal in de avondblauwe
Ik verborg het in het bos onder de Varens.
Ik heb het in mijn hand.
Als ze terugkomen om mij te zien
In het dorp lachten ze me uit.
Ze wezen naar de hemel
Lachend om de splinters
In het dorp lachten ze, maar ze zullen niet lachen.
Als ik weg vlieg
En dat ze daar zullen blijven.
Ik heb een vriend die de heks heet.
Ze leeft zonder een man met twee kleine kinderen.
Als ze de straten van het dorp kruist
We praten achter zijn rug om.
We tonen het met de vinger
Als ik hem vertel over het gat in de wolken
Ze lacht naar me en kijkt me zachtjes aan.
Ik ben gewoon de dorpsgek.
Ze neemt me bij de hand
En ik weet dat ze me gelooft.
In het dorp lachten ze me uit.
Ze wezen naar de hemel
Lachend om de splinters
In het dorp lachten ze, maar ze zullen niet lachen.
Als ik weg vlieg
En dat ze daar zullen blijven.
Het is voor morgen Ik lees het in de wolken
In de open plek zullen zij terugkeren om zich te vestigen.
En het licht zal mijn gezicht vullen
Ik heb geen getuige.
Zoals ze me vroegen
Ik zal de glimlach van de heks wegnemen.
En het zal mijn enige herinnering zijn
En als ik de aarde zie verdwijnen
Ik ben jaloers.
Kom nooit meer terug.
In het dorp lachten ze me uit.
Ze wezen naar de hemel
Lachend om de splinters
In het dorp lachten ze, maar ze zullen niet lachen.
Als ik weg vlieg…
Als ik weg vlieg…
(Dank aan Sylvain Lambert voor deze woorden)