Michel Polnareff — Dans la maison vide songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dans la maison vide" van Michel Polnareff.
Songteksten
Le temps n’est plus o passaient les violons quand tu tais la maison
Il a tant plu depuis tant de saisons, le temps n’est plus aux violons.
Moi dans la maison vide, dans la chambre vide je passe l’t couter
Cette symphonie qui tait si belle et qui me rappelle un amour infini.
Moi dans la maison vide, dans la chambre vide je passe ma vie regarder
Les oiseaux qui passent comme des menaces
Et j’entends l’automne, je n’attends personne.
Je me souviens de ce musicien un soir d’adieu la maison
Je me souviens moi de ce musicien et de l’adieu sur son violon
Et chaque anne lorsque l’anne est finie, j’entends le violon de septembre
Et le pass comme une symphonie fait son entre dans cette chambre.
Moi dans la maison vide, dans la chambre vide, je passe la nuit couter
Cette symphonie, aujourd’hui finie et qui me rappelle que tu tais belle.
Moi dans la maison vide, dans la chambre vide je passe ma vie regarder
Les oiseaux qui passent comme des menaces
Et j’entends l’automne, je n’attends personne.
Moi dans la maison vide, dans la chambre vide, je passe ma vie couter
Cette symphonie qui tait si belle et qui me rappelle un amour fini.
Dans la maison vide, dans la chambre vide, je passe ma vie regarder
Les oiseaux qui passent comme des menaces
Et j’entends l’automne, je n’attends personne.
Songtekstvertaling
De tijd is niet langer O voorbij de violen als je het huis sluit
Het heeft zoveel geregend voor zoveel seizoenen, de tijd is niet langer op violen.
Ik in het lege huis, in de lege kamer breng ik de couuter door.
Deze symfonie die zo mooi was en me doet denken aan een oneindige liefde.
Ik in het lege huis, in de lege kamer waar ik mijn hele leven naar kijk.
Vogels die als bedreiging doorgaan
En als ik de val hoor, wacht ik op niemand.
Ik herinner me een muzikant op een avond thuis vaarwel
Ik herinner me een muzikant en het afscheid op zijn viool
En elke anne als de anne voorbij is, hoor ik de viool van September.
En de pass als een symfonie maakt geluid komt deze kamer binnen.
Ik in het lege huis, in de lege kamer, Ik breng de nacht door
Deze symfonie, nu klaar en herinnert me eraan dat je stil bent.
Ik in het lege huis, in de lege kamer waar ik mijn hele leven naar kijk.
Vogels die als bedreiging doorgaan
En als ik de val hoor, wacht ik op niemand.
Ik in het lege huis, in de lege kamer, Ik breng mijn leven door met het kosten van
Deze symfonie die zo mooi was en me doet denken aan een voltooide liefde.
In het lege huis, in de lege kamer, ik spendeer mijn leven met kijken
Vogels die als bedreiging doorgaan
En als ik de val hoor, wacht ik op niemand.