Michel Colombier — Eglantine songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Eglantine" van Michel Colombier.
Songteksten
Dans la grande maison d’Eglantine,
Les volets se sont fermés.
Dans le matin léger, Eglantine,
Pour toujours, s’en est allée
Et l’enfant veuf,
Superbe dans ses habits de velours,
L’enfant veuf
Pleure sur son premier chagrin d’amour.
Nous n’irons plus jamais
Dans les grandes allées qu’elle aimait
Pour cueillir en bouquet
Les roses transparentes de mai.
Sur son ombrelle,
Ma fiancée,
Quelle était belle.
Je l’avais toute à moi,
Ma mie, ma divine.
Elle riait de ses bavardages
Et partageait ses secrets.
Elle disait «mon enfant sauvage,
Mon chéri, mon adoré,
Mon tout petit fiancé. "
Contre cent mille,
Sans épée, sans chevaux et sans armée,
Pour Eglantine,
Il guerroyait des caves aux greniers.
De la cuisine offerte,
Montaient l’odeur du pain grillé,
Le goût des pommes vertes
Mêlés aux myrtilles écrasées.
Dans le jardin,
Sa fiancée,
Qu’elle était belle,
Sa tendresse,
Sa mie, sa divine.
Dedans le grand salon d’Eglantine,
Les roses sont effeuillées.
Sur le piano, quelques sonatines
Commencées, inachevées,
Commencées, inachevées
Et l’enfant triste,
Superbe dans ses habits de velours,
L’enfant triste,
D’un doigt, rejoue la valse des amours.
Sous le lustre en cristal,
Elle le berçait dans ses bras.
C'était son premier bal.
C'était hier et c’est loin déjà.
Sous sa dentelle,
Sa fiancée,
Qu’elle était belle.
Ils ne danseront plus jamais,
Plus jamais.
Dans la grande chambre d’Eglantine,
L’enfant s’est agenouillé.
Sur le lit blanc, repose Eglantine.
Il a posé un baiser
Au bout de ses doigts glacés.
Le pays où tu vas,
Où l’on ne va pas quand on est petit,
Le pays des parents,
Où j’irai aussi quand je serai grand.
Aura-t-il des prairies,
Des chevaux blancs.
Est-ce loin, ce pays?
Oh, emmène-moi,
Dis, grand-mère?
Sur la grande maison d’Eglantine,
Le portail s’est refermé.
C’est fini, fini. Eglantine,
Pour toujours, s’en est allée,
Pour toujours, s’en est allée
A pas lents,
Derrière les grands chevaux de velours.
Un enfant
Pleure sur son premier chagrin d’amour.
Oh, ma grand-mère,
Comme je l’aimais.
Sous sa dentelle,
Ma fiancée,
Qu’elle était belle.
Oh, grand-mère,
Pourquoi m’as-tu quitté?
Sur la grande maison d’Eglantine,
Le portail s’est refermé,
Le portail s’est refermé…
Songtekstvertaling
In het grote huis van Eglantine,
De luiken zijn dicht.
In de lichte ochtend, Eglantine,
Voor altijd weg
En het weduwnaar kind,
Prachtig in haar fluwelen kleren.,
Het weduwnaar kind
Huil om haar eerste verdriet.
We gaan nooit meer.
In de grote steegjes waar ze van hield
Voor het plukken van bouquet
De transparante Rozen Van Mei.
Op zijn paraplu,
Mijn verloofde.,
Wat mooi was.
Ik had het helemaal voor mezelf.,
Maar ik, maar goddelijk.
Ze lachte om zijn geklets.
En deelde zijn geheimen.
Ze zei, " mijn wilde kind,
Mijn liefste, mijn geliefde,
Mijn verloofde. "
Tegen 100.000.,
Zonder zwaard, zonder paarden en zonder leger,
Voor Eglantine,
Hij vocht van kelders tot attics.
Vanuit de keuken aangeboden,
Rose de geur van toast,
De smaak van groene appels
Gemengd met verbrijzelde bosbessen.
In de tuin,
Zijn verloofde.,
Dat ze mooi was.,
Haar tederheid,
Aan mij, aan God.
In de grote Eglantine salon,
De rozen zijn gerafeld.
Op de piano, wat sonatines
Begonnen, onvoltooid,
Begonnen, onvoltooid
En het trieste kind,
Prachtig in haar fluwelen kleren.,
Het trieste kind,
Met één vinger, herhaal de wals van de liefde.
Onder de kristallen kroonluchter,
Ze wiegde hem in haar armen.
Het was zijn eerste bal.
Het was gisteren en het is al ver weg.
Onder haar kant,
Zijn verloofde.,
Dat ze mooi was.
Ze zullen nooit meer dansen.,
Nooit meer.
In de Grote Kamer van Eglantine,
Het kind knielde.
Op het witte bed ligt Eglantine.
Hij poseerde een kus.
Op zijn ijzige vingertoppen.
Het land waar je naartoe gaat,
Waar we niet heen gaan als we klein zijn,
Het land van de ouders,
Waar ik heen ga als ik groot ben.
Zal hij Meadows hebben?,
Witte paarden.
Hoe ver is dit land?
Neem me mee.,
Zeg, Oma?
Op het grote huis van Eglantine,
Het portaal is gesloten.
Het is voorbij. Eglantine,
Voor altijd weg,
Voor altijd weg
A niet langzaam,
Achter de grote fluwelen paarden.
Kinder
Huil om haar eerste verdriet.
Oh, mijn grootmoeder,
Alsof ik van hem hield.
Onder haar kant,
Mijn verloofde.,
Dat ze mooi was.
Oh, Oma,
Waarom heb je me verlaten?
Op het grote huis van Eglantine,
Het portaal is gesloten.,
Het portaal is gesloten.…