Michel Bühler — Un Jour Je Te Dirai Je T'Aime songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Un Jour Je Te Dirai Je T'Aime" van Michel Bühler.

Songteksten

Un jour je te dirai je t’aime
Dans un vieux café enfumé
Dehors la pluie sur les pavés
Ce sera l’heure où les gens viennent
Lourds de mille mélancolies
Encore une journée finie
Il y aura des ivrognes blêmes
Quelques filles qui parlent haut
Des cendriers pleins de mégots
Et puis de vagues fonctionnaires
Qui se prennent pour des géants
Après trois verres de vin blanc
Un jour je te dirai je t’aime
Au mur il y aura des néons
Et le prix des consommations
Ce sera l’heure où les gens traînent
Avant de traverser la nuit
Vers la solitude du lit
L’heure où pour taire leurs problèmes
Ils usent de phrases anodines
Dans de grasses odeurs de cuisine
Tandis que sous les réverbères
Coule la file résignée
Des voitures qui vont rentrer
Un jour je te dirai je t’aime
Je ne sais pas qui tu seras
Mais je sais que tu souriras
Depuis toujours ma bouche est pleine
De ces mots qu’on dit à mi-voix
Je ne les garde que pour toi
Et les murs tomberont d’eux-mêmes
Le sol deviendra sable blanc
Je te le jure à cet instant
Et ce sera comme la mer
La caresse d’un vent soudain
Qui nous emportera très loin
Et ce sera comme la mer
La caresse d’un vent soudain
Qui nous emportera très loin

Songtekstvertaling

Op een dag zal ik je zeggen dat ik van je hou.
In een oude gerookte koffie
Buiten de regen op de kasseien
Dit is het moment waarop mensen komen.
Zwaar met duizend melancholie
Een andere dag is voorbij.
Er zullen slechte dronkaards zijn.
Sommige meisjes praten hard.
Asbakken vol peuken
En dan golven ambtenaren
Die zichzelf beschouwen als reuzen
Na drie glazen witte wijn
Op een dag zal ik je zeggen dat ik van je hou.
Op de muur staan neonlichten.
En de prijs van de consumptie
Het zal de tijd zijn dat mensen rondhangen
Voor het oversteken van de nacht
Naar de eenzaamheid van het bed
De tijd om hun problemen het zwijgen op te leggen
Ze gebruiken onschuldige zinnen.
In vette keuken geuren
Onder de straatverlichting
De afgetreden wachtrijstromen
Er komen Auto ' s aan.
Op een dag zal ik je zeggen dat ik van je hou.
Ik weet niet wie je zult zijn.
Maar ik weet dat je zult lachen
Sinds mijn mond vol is
Van die woorden die met halve stem worden gesproken
Ik bewaar ze alleen voor jou.
En de muren zullen vanzelf vallen.
De grond zal wit zand worden.
Ik zweer het je.
En het zal zijn als de zee
De streling van een plotselinge wind
Dat zal ons heel ver brengen.
En het zal zijn als de zee
De streling van een plotselinge wind
Dat zal ons heel ver brengen.