Михаил Шуфутинский — Поезда songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Поезда" van Михаил Шуфутинский.
Songteksten
Я на нары лёг, не спеша, на пути большой перегон.
И притих пока весь этап, и мелькает вслед семафор,
И торчит во рту, словно кляп, мой изжёванный «Беломор».
Поезда идут, поезда, все на северный на восток,
И мне кажется, никогда не закончится этот срок.
Поезда идут, поезда, все на северный на восток,
И мне кажется, никогда не закончится этот срок.
А мешки конвой, все до дна, в каждой камере теребил,
Но начальничек с бодуна, не особенно в зубы бил.
Здешней публике по суду за украденный чемодан —
Вечно писаный на роду, бритый наголо Магадан.
И заснул сосед, старый вор, и пора уже щёки брить,
И погас давно «Беломор», но мне лень его прикурить.
Я сочувствую всем больным, фраерам прощу их долги.
И зачем же я стал блатным, проиграл в буру сапоги?
Songtekstvertaling
Ik ga op het bed liggen, langzaam, op weg naar een groot stuk.
En het hele podium is nog steeds rustig, en de semafoor flitst erna,
En mijn uitgekauwde Belomor zit vast in mijn mond als een prop.
Trein, trein, allemaal in het noordoosten,
En het lijkt me dat deze periode nooit zal eindigen.
Trein, trein, allemaal in het noordoosten,
En het lijkt me dat deze periode nooit zal eindigen.
En de zakken van het konvooi, allemaal naar de bodem, in elke cel trok,
Maar de baas met een kater, niet in het bijzonder in de tanden slaan.
Het lokale publiek staat terecht voor een gestolen koffer. —
Altijd geschreven op de weg, kaal geschoren Magadan.
En de buurman, de oude dief, viel in slaap, en het is tijd om zijn wangen te scheren.,
En de Belomor is lang geleden vertrokken, maar ik ben te lui om het aan te steken.
Ik leef met alle zieken mee en Ik zal hun schulden vergeven.
En waarom ben ik een schurk geworden, mijn laarzen verloren in de storm?