Михаил Шуфутинский — Петербургская осень songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Петербургская осень" van Михаил Шуфутинский.
Songteksten
осыпет Петербург торжественная осень.
И каждый будет думать о своём,
и мы друг друга ни о чём не спросим.
Несутся над Невой, от холода дрожа,
накинут на плечи тепло лучей под утро,
И ветер яблоню, к земле прижав,
разденет сильною рукой её, беспутный.
По Невскому пройду булыжной мостовой,
Грохочет по камням далёкая пролётка.
Куда же ты, убогая? Постой!
Не исчезай, прошу, за поворотом!
Не исчезай, прошу, за поворотом!
Придет пора, и камни на дворцах
Дыханьем ледяным зажгут огонь в каминах.
Отхлынет кровь от бледного лица,
Свеча вдруг вспыхнет пламенем каминным.
Кудрявый мальчик, вдруг склонится над листком,
От рифмы от нечаянной хмелея,
и небо смотрит с грустью и тоской
На памятник у Русского музея,
на памятник у Русского музея.
Уже прошло лет тридцать после детства.
Уже душою всё трудней раздеться,
Уже всё чаще хочется гулять не за столом,
а старым тихим парком,
В котором в сентябре уже нежарко,
Где молодости листья не сулят,
где молодости листья не сулят.
Уже старушки кажутся родными,
а девочки — как куклы заводные,
И Моцарта усмешка всё слышней.
Уже уходят за полночь соседи,
не выпито вино и торт не съеден,
И мусор выносить иду в кашне,
и мусор выносить иду в кашне.
Уже прошло лет двадцать после свадьбы,
Друзья, не расходитесь, Бога ради!
Уже нам в семьях не до перемен,
и пусть порой бывает в жизни туго,
Но всё же попривыкли мы друг к другу.
Давай ж не стесняться старых стен,
давай не стесняться старых стен
Придёт пора, и золотым дождем
осыпет Петербург торжественная осень,
И каждый будет думать о своем,
и мы друг друга ни о чём не спросим.
Не спросим.
Songtekstvertaling
St. Petersburg zal gedoucht worden met een plechtige herfst.
En iedereen zal aan zijn eigen denken.,
en we zullen elkaar niets vragen.
Hij raast over de Neva, rilt van de kou.,
gewikkeld rond de schouders van de warme stralen in de ochtend,
En de Windappelboom, naar de grond geperst,
hij zal haar uitkleden met een sterke hand, de losbandige.
Op Nevsky pass kasseistenen trottoir,
Een verre Taxi rammelt over de rotsen.
Waar ga je heen, ellendeling? Wacht!
Verdwijn niet om de hoek, alsjeblieft!
Verdwijn alsjeblieft niet om de hoek.
De tijd zal komen, en de stenen op De Paleizen
Ze zullen vuur maken in de open haarden met een ijzige adem.
Het bloed zal uit het bleke gezicht vloeien.,
De kaars zal plotseling in vlammen opgaan op de haard.
Gekrulde jongen, plotseling gebogen over een blad,
Van een rijm van een onbedoelde hop,
en de hemel kijkt met droefheid en verlangen
Over het monument in het Russische Museum,
op het monument in het Russische Museum.
Het is dertig jaar geleden.
Het wordt steeds moeilijker om je uit te kleden.,
Al meer en meer wil ik niet aan tafel lopen,
en het oude rustige Park,
Wat in September niet heet is,
Waar de jeugd vertrekt beloof je niet,
waar de jeugd vertrekt, belooft niets.
De oude dames lijken al familie.,
en meisjes zijn als clockwork dolls,
En Mozarts grijns wordt luider.
De buren vertrekken al na middernacht.,
de wijn is niet dronken en de taart wordt niet gegeten,
En ik ga het vuilnis buiten zetten in een uitlaat.,
en ik ga de vuilnis buiten zetten in een uitlaat.
Het is twintig jaar geleden sinds de bruiloft.,
Vrienden, niet verspreiden, in godsnaam!
We hebben nu al geen tijd voor verandering in onze families.,
en laat het soms moeilijk zijn in het leven,
Maar we raakten aan elkaar gewend.
Laten we niet verlegen zijn over de oude muren,
laten we niet verlegen zijn over oude muren
De tijd zal komen, en de Gouden Regen
St. Petersburg zal gedoucht worden met een plechtige herfst,
En iedereen zal aan zijn eigen denken.,
en we zullen elkaar niets vragen.
We zullen het niet vragen.