Michael Logen — Supposed To Be Beautiful songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Supposed To Be Beautiful" van Michael Logen.
Songteksten
Doesn’t anybody notice, does anybody know this
Quiet sadness we all feel, the spinning of the wheel
There’s an aching for the innocence lost before the oceans
Found their way into the valleys and the canyons
We were hoping to be whole by now, Hoping to bring healing down
around us in our violence, Laughter for our silence,
Yes, but underneath the comfort of our dinner conversations,
There’s a fumbling of the moments, Cause we know that we are fading
But we were supposed to be beautiful, you and I We were supposed to be beautiful, and though we try
We are not so beautiful, you and I, hmm-hmm
Just another grey-sky morning, Cast aside the scorning
Of the second-hand clock ticking, Quickening the moments
And every day bleeds into yesterday and into tomorrow
Until we find our way back down under this earth we only borrow
But we were supposed to be beautiful, you and I We were supposed to be beautiful, and though we try
We are not so beautiful, you and I hmm-hmm
But when I hold a newborn child, and walk across the mountains wild
I believe in God in Heaven and I believe in His redemption
And when I walk down by the ocean and I’m lost in my emotion
I believe, I believe
But we were supposed to be beautiful hmm-hmm
Songtekstvertaling
Weet iemand dit?
Stil verdriet dat we allemaal voelen, het draaien van het wiel
Er is een verlangen naar de onschuld verloren voor de oceanen
Ze vonden hun weg in de valleien en de ravijnen.
We hoopten dat we nu compleet zouden zijn, in de hoop om genezing naar beneden te brengen.
om ons heen in ons geweld, gelach voor onze stilte,
Ja, maar onder het comfort van onze diner gesprekken,
Er is een knoeiboel van de momenten, want we weten dat we vervagen
Maar we zouden mooi moeten zijn, jij en ik. we zouden mooi moeten zijn.
We zijn niet zo mooi, Jij en ik, hmm-hmm
Gewoon weer een grijze ochtend, Werp de verachtelijke
Van de tweede hand tikkende klok, het versnellen van de momenten
En elke dag bloedt in gisteren en in morgen
Totdat we onze weg terug vinden onder deze aarde lenen we alleen
Maar we zouden mooi moeten zijn, jij en ik. we zouden mooi moeten zijn.
We zijn niet zo mooi, Jij en ik ...
Maar als ik een pasgeboren kind vasthoud, en door de bergen wandel wild
Ik geloof in God in de hemel en ik geloof in zijn verlossing.
En als ik over de oceaan loop en ik ben verloren in mijn emotie
Ik geloof, ik geloof
Maar we zouden mooi moeten zijn.