Michael Kamen — Your Possible Pasts songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Your Possible Pasts" van Michael Kamen.
Songteksten
they flutter behind you your possible pasts
some brighteyed and crazy some frightened and lost
a warning to anyone still in command
of their possible future to take care
in derilict sidings the poppies entwine
with cattle trucks lying in wait for the next time
do you remember me? How we used to be?
Do you thing we should be closer?
She stood in the doorway the ghost of a smile
haunting her face like a cheap hotel sign
her cold eyes imploring the men in their macs
for the gold in their bags or the knives in their backs
stepping up boldly one put out his hand
he said, ``I was just a child then now I’m only a man''
do you remember me? How we used to be?
Do you thing we should be closer?
By the cold and religious we were taken in hand
shown how to feel good and told to feel bad
tongue tied and terrified we learned how to pray
now our feelings run deep and cold as the clay
and strung out behind us the banners and flags
Songtekstvertaling
ze fladderen achter je, je mogelijke verleden.
sommige helder en gek sommige bang en verloren
een waarschuwing voor iedereen die nog de leiding heeft
van hun mogelijke toekomst om voor te zorgen
in het verlaten sidings de klaprozen entwine
met veewagens die op de volgende keer wachten
ken je me nog? Hoe we vroeger waren?
Moeten we dichterbij zijn?
Ze stond in de deuropening de geest van een glimlach
rondspoken in haar gezicht als een goedkoop hotelbord.
haar koude ogen smeken de mannen in hun macs
voor het goud in hun zakken of de messen in hun rug
als je dapper bent, steek je je hand uit.
hij zei: "Ik was toen nog een kind, nu ben ik nog maar een man."
ken je me nog? Hoe we vroeger waren?
Moeten we dichterbij zijn?
Door de kou en de Religieuzen werden we in de hand genomen.
laat zien hoe je je goed moet voelen en zeg dat je je slecht moet voelen.
tong gebonden en doodsbang leerden we bidden
nu lopen onze gevoelens diep en koud als de klei
en achter ons de spandoeken en vlaggen opgehangen