Michael Jackson — Planet Earth songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Planet Earth" van Michael Jackson.
Songteksten
Planet Earth, my home, my place
A capricious anomaly in the sea of space
Planet Earth are you just
Floating by, a cloud of dust
A minor globe, about to bust
A piece of metal bound to rust
A speck of matter in a mindless void
A lonely spacship, a large asteroid
Cold as a rock without a hue
Held together with a bit of glue
Something tells me this isn’t true
You are my swweetheart soft and blue
Do you care, have you a part
In the deepest emotions of my own heart
Tender with breezes caressing and whole
Alive with music, haunting my soul.
In my veins I’ve felt the mystery
Of corridors of time, books of hisotry
Life songs of ages throbbing in my blood
Have danced the rhythm of the tide and flood
Your misty clouds, your electric storm
Were turbulent tempests in my own form
I’ve licked the salt, the bitter, the sweet
Of every encounter, of passion, of heat
Your riotous color, your fragrance, your taste
Have thrilled my senses beyond all haste
In your beuaty, I’ve known the how
Of timeless bliss, this moment of now
Planet Earth are you just
Floating by, a cloud of dust
A minor globe, about to bust
A piece of metal bound to rust
A speck of matter in a mindless void
A lonely spacship, a large asteroid
Cold as a rock without a hue
Held together with a bit of glue
Something tells me this isn’t true
You are my swweetheart gentle and blue
Do you care, have you a part
In the deepest emotions of my own heart
Tender with breezes caressing and whole
Alive with music, haunting my soul.
Planet Earth, gentle and blue
With all my heart, I love you.
Songtekstvertaling
Planeet Aarde, mijn thuis, mijn plaats
Een grillige anomalie in de zee van de ruimte
Planeet aarde ben je net
Door een wolk met stof
Een kleine bol, op het punt om te breken
Een aan roest gebonden stuk metaal
Een vlekje materie in een hersenloze leegte.
Een eenzame ruimteschip, een grote asteroïde
Koud als een rots zonder tint
Bij elkaar gehouden met een beetje lijm
Iets zegt me dat dit niet waar is.
Jij bent mijn zweedheart zacht en blauw
Kan het je wat schelen, heb je een rol
In de diepste emoties van mijn eigen hart
Tender met bries strelen en geheel
Levend van muziek, die mijn ziel achtervolgt.
In mijn aderen voelde ik het mysterie
Van gangen van de tijd, boeken van hisotry
Levensliederen van eeuwen die in mijn bloed bonzen
Hebben gedanst het ritme van het getij en de vloed
Je mistige wolken, je elektrische storm
Waren turbulente stormen in mijn eigen vorm
Ik heb het zout gelikt, het bittere, het zoete
Van elke ontmoeting, van passie, van warmte
Je roerige kleur, je geur, je smaak
Ik heb mijn zintuigen enorm opgewonden.
In uw vlecht, ik heb geweten hoe
Van tijdloze gelukzaligheid, dit moment van nu
Planeet aarde ben je net
Door een wolk met stof
Een kleine bol, op het punt om te breken
Een aan roest gebonden stuk metaal
Een vlekje materie in een hersenloze leegte.
Een eenzame ruimteschip, een grote asteroïde
Koud als een rots zonder tint
Bij elkaar gehouden met een beetje lijm
Iets zegt me dat dit niet waar is.
Jij bent mijn Zweedse hart zacht en blauw
Kan het je wat schelen, heb je een rol
In de diepste emoties van mijn eigen hart
Tender met bries strelen en geheel
Levend van muziek, die mijn ziel achtervolgt.
Planeet Aarde, zacht en blauw
Met heel mijn hart, hou ik van je.