Metin Kemal Kahraman — Deniz Koydum Adini songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Deniz Koydum Adini" van Metin Kemal Kahraman.
Songteksten
Nerede kendini bilmez çocuklar?
Bir sabah öylece çekip gittiler.
Çınladı alkışlar kör sokaklarda.
Yankısı kime kaldı?
Nerede kendini bilmez çocuklar?
Bir sabah öylece çekip gittiler.
Çınladı alkışlar kör sokaklarda.
Yankısı kime kaldı?
Deniz koydum adını
Kederi bende kaldı
Uzak köyler kurdum birbirine
Denizine aldandım
Deniz koydum adını
Kederi bende kaldı
Uzak köyler kurdum birbirine
Denizine aldandım
Acının surlarında ateşler yaktık
Vuruldu şehirler soluksuz kaldık
Kendine çekildi bütün zamanlar
Gölgeler orada kaldı
Acının surlarında ateşler yaktık
Vuruldu şehirler soluksuz kaldık
Kendine çekildi bütün zamanlar
Gölgeler orada kaldı
Deniz koydum adını
Kederi bende kaldı
Uzak köyler kurdum birbirine
Denizine aldandım
Deniz koydum adını
Kederi bende kaldı
Uzak köyler kurdum birbirine
Denizine aldandım
Çılgın zamanlarda yaşamak bize düştü
Ölümün acımasızlığı her zamankinden beter
Gidenler… Gelenler… Düşenler…
Ah zamanın sonsuzluğunu anlamayanlar…
Düştük yola güzel şeyler bulmak umuduyla
Işıklarıyla büyük şehirler yol oldu bize
İz sürdük yalnızlığa
Songtekstvertaling
Waar zijn de kinderen die zichzelf niet kennen?
Op een ochtend gingen ze gewoon weg.
Er werd geapplaudisseerd in de blinde straten.
Wie krijgt de Echo?
Waar zijn de kinderen die zichzelf niet kennen?
Op een ochtend gingen ze gewoon weg.
Er werd geapplaudisseerd in de blinde straten.
Wie krijgt de Echo?
Ik zet de naam van de zee
Zijn verdriet bleef bij mij.
Ik heb afgelegen dorpen gebouwd.
Ik werd bedrogen door de zee.
Ik zet de naam van de zee
Zijn verdriet bleef bij mij.
Ik heb afgelegen dorpen gebouwd.
Ik werd bedrogen door de zee.
We staken vuur aan op de muren van pijn.
In steden zijn we buiten adem.
Dat is al die tijd van jezelf afgenomen.
De schaduwen bleven daar.
We staken vuur aan op de muren van pijn.
In steden zijn we buiten adem.
Dat is al die tijd van jezelf afgenomen.
De schaduwen bleven daar.
Ik zet de naam van de zee
Zijn verdriet bleef bij mij.
Ik heb afgelegen dorpen gebouwd.
Ik werd bedrogen door de zee.
Ik zet de naam van de zee
Zijn verdriet bleef bij mij.
Ik heb afgelegen dorpen gebouwd.
Ik werd bedrogen door de zee.
Het is aan ons om in gekke tijden te leven.
De brutaliteit van de dood is erger dan ooit.
Zij Die Gaan ... Zij Die Komen ... Zij Die Vallen…
Ah, zij die de eeuwigheid van de tijd niet begrijpen…
We zijn op de weg gevallen in de hoop mooie dingen te vinden.
Grote steden met hun lichten werden de weg voor ons
We volgden de eenzaamheid