Merrimack — Cold Earth Mourning songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Cold Earth Mourning" van Merrimack.
Songteksten
In the grey fields of terror and death, where cannons
never sleep and hunger is never quenched, they die and
die and keep on dying in vermin and cold rancid blood.
Forward, forward! In mud and in blood! Forward, nevermind
the iron storm. Ardour has passed away a long time ago
now, no one could tell when, no one could tell why. But
this life is not life, it’s the whole world committing
mass suicide. Once convicted of unity, now beholding the
true face of disharmony, allies have all failed, Sofia
has fallen. Whatever, the march goes on and on and on…
Here in the grey fields of terror and death, far away
from homeland, defeatists and traitors, the alliance of death keeps on marching, keeps on dying for the sake of eternal confrontation. Reeling skeletal shadows,
sleepless and dismayed, praying helpless gods when the
night is too long in quaint rosaries and rusty weaponry,
though there’s no place for doubt: there will still be death! In regrets and in fear, in sludge and in disease,
it keeps on calling to burn what’s left to burn. Forward,
forward! In mud and in blood! And forget the mouths of clay that swallow forever more. Fidelity to the one whom
time has passed can’t prevent the ravage of his heritage
by the untenable scarlet tempest brought forth from the
land of his eastern akin. The illusion of peace, the hoax
of defeat has planted the seeds for times of sedition,
and men will be seduced and scream in jubilation as darkness and despair covers the entire world.
Songtekstvertaling
In de grijze velden van terreur en dood, waar kanonnen
nooit slapen en honger is nooit gestild, ze sterven en
sterf en blijf sterven in ongedierte en koud ranzig bloed.
Voorwaarts, Voorwaarts! In modder en bloed. Vooruit, laat maar.
de ijzeren storm. Ardour is lang geleden overleden.
niemand wist wanneer en waarom. Maar
dit leven is geen leven, het is de hele wereld
massa zelfmoord. Eens veroordeeld voor eenheid, nu aanschouw
het ware gezicht van disharmonie, bondgenoten hebben allemaal gefaald, Sofia
is gevallen. Hoe dan ook, de Mars gaat door en door en door…
Hier in de grijze velden van terreur en dood, ver weg
van homeland, defaitisten en verraders, de Alliantie van de dood blijft marcheren, blijft sterven omwille van de eeuwige confrontatie. Huidschaduw van het skelet,
slapeloos en verbijsterd, biddende hulpeloze goden als de
de nacht is te lang in schilderachtige rozenkrans en roestige wapens.,
hoewel er geen plaats is voor twijfel: er zal nog steeds de dood zijn! In spijt en angst, in slib en in ziekte,
het blijft bellen om te verbranden wat er over is om te verbranden. Vooruit,
voorwaarts! In modder en bloed. En vergeet de monden van klei die voor altijd meer inslikken. Trouw aan degene die
de tijd is verstreken kan de verwoesting van zijn erfgoed niet voorkomen.
door de onhoudbare scharlaken Storm voortgekomen uit de
land van zijn Oosterse akin. De illusie van vrede, Het bedrog
van de nederlaag heeft de zaden geplant voor tijden van opruiing,
en de mensen zullen verleid en schreeuwend worden ... terwijl duisternis en wanhoop de hele wereld bedekken.