Mercedes Sosa — Zamba De Los Adioses songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Zamba De Los Adioses" van Mercedes Sosa.
Songteksten
Cae la tarde en los sauces
a la orilla del canal,
la luz cumbreña derrumba otra vez
en la montaña un imperio de sol,
todo el paisaje parece decir adiós
por esa luz que se va.
Venga la luna del otoño
sube y sube el arenal
sobre las viñas derrama su luz
luna de marzo, rocío y canción
me va pisando la sombra porque me voy
peinando la soledad.
Cómo olvidar el agua
que andaba en la acequia regando tonadas
cuando eras leyenda, Mendoza mía,
bajo el cielo enorme
de luz zurriaga.
Hoy se quedó en la ausencia
y el corazón no sabe decir adiós.
Cuando te piense de lejos
patria verde del lagar
volveré niño aromado de amor
al viento brujo del cañaveral
Iré a hondazos de sueños por el canal
mirando el adiós pasar.
Nadie se va de Mendoza
aunque piense que se va.
Madre es la tierra y el hombre raíz
árbol que crece en la paz estival
quedó durando en tu sangre porque yo soy
guitarra que volverá.
(Gracias a Juan Isaza por esta letra)
Songtekstvertaling
Avond valt in de wilgen
naar de oever van het kanaal,
de lichtpieken storten weer in.
op de berg een rijk van de zon,
het hele landschap lijkt afscheid te nemen.
bij dat licht dat verdwijnt.
Kom de herfstmaan
omhoog en omhoog de arenal
op de wijnstokken schijnt het licht
Maan, dauw en lied
Ik zit een beetje in de schaduw omdat ik wegga.
eenzaamheid bestrijden.
Hoe water te vergeten
die in de greppel wandelde
toen je een legende was, mijn Mendoza,
onder de enorme hemel
licht zurriaga.
Vandaag bleef hij in de afwezigheid
en het hart kan geen afscheid nemen.
Als ik van ver aan je denk
groen thuisland van de lagar
Ik zal terugkeren geurig kind van liefde
to the wind cane witch
Ik ga in de goot slapen.
kijken hoe het afscheid voorbij gaat.
Niemand verlaat Mendoza.
zelfs als hij denkt dat hij weggaat.
Moeder is de aarde en Wortelman
boomgroei in zomervrede
het duurde in je bloed omdat ik
de gitaar komt terug.
(Dank aan Juan Isaza voor deze brief)